INTERESSANT!


21.Nov.2018 13:03

GROTE PRIJS VAN NEDERLAND 25 JAAR (part2)

januari 18th, 2011

CENSUUR OF SCHENDING AUTEURSRECHT OF ALLEBEI ?

In november werd ik door een meneer van de Grote Prijs gevraagd om een stukje in te leveren over mijn jury-lidmaatschap van De Grote Prijs Van Nederland.
Ik heb daarbij erg m’n best gedaan om zo positief mogelijk te blijven, en bij zo’n flauwekul prijs valt dat niet mee.
Ik stuurde mijn stukje in. De correspondentie is te vinden op deze weblog. Op mijn vraag per telefoon of het niet "te weinig was of te negatief" antwoordde de jongeman, "nee, we vinden dat juist leuk".
Enfin, vandaag kwam de envelop binnen (voorzien van 2 Beatrixen met een 2 erop) met Het Jubileumboek.

SCAN0360SCAN0361

Daar is mijn bijdrage niet in opgenomen. Ik begrijp dat ook wel een beetje want de rest van het boekje is helemaal hosanna en mijn verhaal is natuurlijk weinig houzee.
Mijn bijdrage is te vinden op http://www.25jaargroteprijs.nl/blog onder "uitgelicht".
Allemaal ook niet zo erg of storend.
WAT WEL STOREND IS, is dat er in mijn tekst is geschrapt. Ik durf te wedden dat als ik ‘m bel, dat die meneer Symen Verbruggen zal betogen dat het mijn bijdrage om redactionele redenen is ingekort. Dat is dan natuurlijk helemaal kletskoek, want op internet is er plaats zat.
Ik heb het origineel er in rood nog even onder gezet.
In Noord-Korea, Tunesië, en nog zo wat van die landen, noemen ze deze vorm van schending van het negatieve auteursrecht middels positieve tekstcorrectie, ook gewoon censuur. 
Oordeel zelf. Die toevoeging i.s.m. De Volkskrant is trouwens ook opmerkelijk.
Corrector Symen kan er gif op innemen dat ik hem zal vragen mijn tekstbijdrage van de site van de Grootste Flauwekul Prijs van Nederland te verwijderen.

10 November 2010

Ik zat  in een jury met o.a. Jip Goldsteijn (Johnny Cash hebbe zijn ziel). Jip liet zich op kosten van de organisatie en op eigen kosten vollopen met de combi jenever en bier zonder echt heel erg dronken te worden. Ik zat  –ik weet niet meer wanneer– in een jury met o.a. Jip Goldsteijn (Johnny Cash hebbe zijn ziel), en dat was leuker dan die hele Grote Prijs met al zijn bombastisch lelijke artwork en die belachelijke voetbalbeker. Jip liet zich op kosten van de organisatie en op eigen kosten vollopen met de combi jenever en bier zonder echt heel erg dronken te worden.
De voorrondes waren meestal gevuld met gemiddeld slechte bands of bands en artiesten die heel erg leken op hun grote voorbeelden, U2, Urban Dance Squad etc.
De voorrondes waren meestal gevuld met gemiddeld slechte bands of bands en artiesten die heel erg leken op hun grote voorbeelden, U2, Urban Dance Squad etc.
Vervolgens moest er over elke act een oordeel bij elkaar gefietst worden waarbij Jip probeerde de voorzitter van de jury te overrulen door leunend op zijn ervaringen als dienstplichtig militair harder te gaan praten en veel te gebaren als ware hij een verkeersagent.
Vervolgens moest er over elke act een oordeel bij elkaar gefietst worden waarbij Jip probeerde de voorzitter van de jury permanent te overrulen door leunend op zijn ervaringen als dienstplichtig militair harder te gaan praten en veel te gebaren als ware hij een verkeersagent. Het ergste van het hele feest was elke keer de appelen en peren show, en vaak nog beroerd ook.
En het gaf -behalve bij de finale- ook niet altijd een overtuigende publieksopkomst.

Jip en ik hadden in common dat we het op voorhand al met elkaar eens waren wie er moesten winnen, en dat scheelde van alles. Permanent sprak hij zijn gevleugelde wijze woorden: "het dak ging eraf, maar ik vond het kut".
Jip en ik hadden in common dat we het op voorhand al met elkaar eens waren wie er moesten winnen, en dat scheelde van alles. 
Permanent sprak hij zijn gevleugelde wijze woorden: "het dak ging eraf, maar ik vond het kut". Daarmede zijn collegae scribenten parodiërend.

Nou moet dat dak eraf meegevallen hebben, want ik kan me dat instortingsgevaar bij De Grote Prijs niet heugen.
Het jury-beraad kon dan ook vaak tot een minimum beperkt worden, bovendien waren wij vrijgesteld van het formuleren van het uiteindelijk jubelende jury-rapport.
Uiteindelijk bleek het dat je beter als tweede kon eindigen, want dan had je kans dat het nog wat zou worden.
Al met al redenen ten over om na een paar rondjes jury-lid de organisator (ik dacht Frank van Hoorn, maar ook dat staat bij niet meer bij) te vragen om mij niet meer te vragen voor de jury.

In 1987 won The Riff. Dat was een behoorlijk unanieme beslissing.
In 1987 won -maar dat was ik eerlijk gezegd al weer lang vergeten en mijn documentatie is waarschijnlijk verloren gegaan- THE RIFF De Grote Prijs van Nederland.
Dat was -naar ik mij herinner-
een behoorlijk unanieme beslissing.
De band werd meteen na de prijsuitreiking ingelijfd bij Double You Concerts. Er was ze een albumopname beloofd, maar het bleek een moeilijk project te zijn. De gitarist was een talent, redelijk virtuoos op de wahwah-pedaal. De optredens waren echter chaotisch en wisselend van kwaliteit. De band had weinig geduld, en wilde meteen een album opnemen. De gewenste producer ("liefst die gast van Sonic Youth") was niet meteen beschikbaar, de band toog desondanks toch naar de ICP in Brussel (waar The Urban Dance Squad hun beste album hadden opgenomen), en nam een commercieel totaal onverantwoord album op.
De band werd meteen na de prijsuitreiking ingelijfd bij Double You Concerts. Er was ze een albumopname beloofd. Het bleek een moeilijk project te zijn. De gitarist was een talent, redelijk virtuoos op de wahwah-pedaal. De optredens waren echter chaotisch en wisselend van kwaliteit. De band had weinig geduld, en wilde meteen een album opnemen. De gewenste producer ("liefst die gast van Sonic Youth") was niet meteen beschikbaar, de band toog desondanks toch naar de ICP in Brussel (waar The Urban Dance Squad hun beste album hadden opgenomen), en nam een commercieel totaal onverantwoord album op.
Voor de hoes was een fantastische foto gevonden van fotograaf Joel-Peter Witkin. De band had alleen niet in de gaten dat met name die fotograaf zijn foto’s tegen geen enkele prijs gebruikt wilde zien. Er was zelfs zoveel haast met de release (de tour stond etc.) dat PIAS het (vinyl)album in een pikzwarte hoes uitbracht, daar stond verder helemaal niks op. Ik bedacht nog als conversation piece een stunt. Het album werd bij gebrek aan relevante hoes in oude kranten gepakt. We lagen dubbel bij het idee, maar de winkels vonden het helemaal niks.
Voor de hoes was een fantastische foto gevonden van de fotograaf Joel-Peter Witkin. De band had alleen niet in de gaten dat met name die fotograaf zijn foto’s tegen geen enkele prijs gebruikt wilde zien. Er was zelfs zoveel haast met de release (de tour stond etc) dat PIAS het (vinyl)album in een pikzwarte hoes uitbracht, daar stond verder helemaal niks op. Ik bedacht nog als conversation piece een stunt. Het album werd bij gebrek aan relevante hoes in oude kranten gepakt. We lagen dubbel bij het idee, maar de winkels vonden het helemaal niks. Het hele verhaal flopte geweldig. Nooit meer iets van die band gehoord.

Tien jaar later strikte de organisatie mij wederom om te jureren, vooralsnog om onverklaarbare redenen.
Tien jaar later strikte de organisatie mij wederom om te jureren, om vooralsnog onverklaarbare redenen. Als Symen Verbruggen mij dat niet had gemeld was ik er van zelf niet meer opgekomen. Aan de vreselijke vormgeving geleend uit het autoracen kan het niet gelegen hebben.
Gelukkig heb ik alle documentatie inclusief briefings, mijn jury-aantekeningen en instructies van ene Tineke Timmerman ("Ook over deze winnaar verwacht ik een verslag!") nog terug kunnen vinden. Een andere aanduiding van Tineke was dat het jury-overleg hooguit 30 minuten mocht duren ("…productioneel niet anders mogelijk"). Ik zat in een jury met John van Luijn en ene gitarist Miko (van Prince meldt de Finalekrant). Van alle bands die ik moest beoordelen herinner ik mij niet eens de winnaar ‘Suburbs’, mijn winnaar – volgens mijn rapport met 39 punten – was ‘Cooler’, waarschijnlijk genoemd naar het Dragon Ball Z karakter.
Gelukkig heb ik alle documentatie inclusief briefings, mijn jury-aantekeningen en instructies van ene Tineke Timmerman ("Ook over deze winnaar verwacht ik een verslag") nog terug kunnen vinden. Een andere aanduiding van Tineke was dat het jury-overleg hooguit 30 minuten mocht duren ("…productioneel niet anders mogelijk"). Ik zat in een jury met John van Luijn en ene gitarist Miko (van Prince meldt de Finalekrant -i.s.m. De Volkskrant-). Van alle bands die ik moest beoordelen herinner ik mij niet eens de winnaar ‘Suburbs’, mijn winnaar -volgens mijn rapport met 39 punten- was ‘Cooler’, waarschijnlijk genoemd naar de Dragon Ball Z karakter, maar dat heb ik allemaal echt moeten opzoeken.

In mijn huidige artiestenbestand zitten een paar voormalige winnaars; dat dan weer wel!
In mijn huidige artiestenbestand zitten een paar voormalige winnaars; dat dan weer wel.

Om de daad bij het woord te voegen heb ik Symen een mail gestuurd:

Geachte Heer Verbruggen,

Omdat U de persoon bent die mij om een tekstbijdrage heeft gevraagd (en niet andersom) t.b.v. het 25-jarige jubileum van De Grote Prijs van Nederland, richt ik deze email aan U, en wel als verantwoordelijk redacteur of mede-redacteur voor de plaatsing van de uiteindelijke tekstbijdrage.

In mijn tekst staat mijn mening.
En daar is zonder overleg, ongevraagd in gestreept, en dermate dat dat duidelijk niet beoogt het inkorte van de tekst omwege ruimte technische redenen of dergelijke begrijpelijke redenen, maar schier het schrappen van negatieve passages over het jubileumonderwerp, kortom inhoudelijk, en dus is dat gewoon censuur!
Ik ben daar totaal niet van gediend; en mijn gewaardeerde, overleden jurylid zou zich -als echte journalist- omdraaien in zijn graf.

En U, symenv@paradiso.nl, U moet zich schamen dat U het woord ‘paradiso’ in Uw email adres voert!
Paradiso staat -volgens en voor mij althans- voor een hele andere waarde.

Ik verzoek de conform de in de colofon vermelde verantwoordelijke Stichting, bij deze uitdrukkelijk om mijn bijdrage en foto integraal te verwijderen van haar website http://www.25jaargroteprijs.nl/ sub "uitgelicht".

vrgrwv

Helaas kreeg ik al vrij snel antwoord van Symen z’n afwezigheidsassistent(e):

—–Oorspronkelijk bericht—–
Van: Symen Verbruggen [mailto:symenv@paradiso.nl]
Verzonden: dinsdag 18 januari 2011 01:22
Aan: Willem Venema
Onderwerp: Niet aanwezig: tekstbijdrage website Grote Prijs van Nederland

Beste,

Mijn stageperiode bij de Grote Prijs van Nederland is afgelopen. Mail voor vragen over publiciteit naar ramon@paradiso.nl en voor vragen over productie naar bas@paradiso.nl.

Groeten,
Symen Verbruggen

This message has been scanned for viruses and dangerous content by MailScanner, and is believed to be clean.

 

Aangezien ik geen zaken kan doen met deze digitale assistent(e) heb ik het verhaal maar doorgestuurd aan Ramon Govaars. Gelukkig bestaat hij nog wel.

"eindredactie toepassen" is ook een mooi eufemisme voor het strepen van onwelgevallig tekst


Van: Ramon Govaars [mailto:Ramon@paradiso.nl]
Verzonden: dinsdag 18 januari 2011 11:17
Aan: Willem Venema
CC: Jacco van Lanen
Onderwerp: RE: tekstbijdrage website Grote Prijs van Nederland

Geachte heer Venema,

Naar aanleiding van uw mail heb ik het artikel van de site verwijderd.

Ik zal nog nagaan bij Symen hoe de vork precies in de steel steekt. Zoals bij alle tekstuele bijdragen passen wij eindredactie toe. Wellicht dat er in dit geval een passage verwijderd is die voor u belangrijk is voor de strekking van het verhaal. In dat geval excuses uiteraard.

Om misverstanden te voorkomen zullen we het artikel niet herplaatsen.

Evengoed alsnog bedankt voor de bijdrage.

Vriendelijke groet,
Ramon Govaars

Publiciteit & Marketing
Grote Prijs van Nederland

Post: Weteringschans 6-8 | 1017 SG | Amsterdam
Bezoek: Max Euweplein 28 | 1017 MB | Amsterdam
T +31 (0)20 6251016 | M +31 (0)6 18093755

clip_image001