INTERESSANT!


21.May.2018 14:53

BEAD CITY

april 13th, 2011

DSC04341

Op 12 december 1970 vond het allerlaatste Doors concert plaats in The Warehouse in New Orleans, het was een puinhoop en de show werd niet afgemaakt, de zanger was stombezopen en rookte imiddels 3 pakjes Marlboro per dag waardoor hij slecht bij stem was. Niet lang daarna werd hij geinterviewd -een interview dat op cd verkrijgbaar is-. In dat interview hoor je Jim Morrisson zeggen dat New Orleans beautifull was, but a strange city.

Mississippi Riverdiningboat "Natchez"

 

Ook al ben je nog nooit in New Orleans geweest, iedereen heeft er wel een paar voorstellingen bij, die onherroepelijke radarboot die de Mississippi op vaart, een op Oh When The Saints Go Marching In vrolijk swingende negerbegrafenis met een wandelend orkest achter of voor de kist uit op Bourbon Street, Fats Domino met fors beringde vingers in een fijn glitterpak achter de vleugel, Dr.John met een hoed vol veren, Louis Amstrong met zijn muzikale aubade aan Basin Street. Recentelijk werden door de journaalbeelden van de orkaan Katrina aan toegevoegd.
Ik had eigenlijk geen idee wat een ”bead" was, maar al gauw kwam ik er achter dat het een bepaalde kralenketting is. En New Orleans is "the city of beads". Maar dan wel in het verlengde van alles wat met voodoo en Mardi Grass te maken heeft.

SCAN0470

DSC04336

uitmagazine "Where"

"Drop your beads here" @ bead gallery
DSC04337 DSC04259
"Drop your beads here" @ bead gallery "beads all over the place"
De stad, en vooral de wijk French Quarter is vergeven van de gekleurde kralenkettingen, zoals wij die kennen van de kerstboom. Overal in de winkeltjes in Bourbon Street zijn ze te koop,in alle denkbare kleuren en variaties, grote kralen, kleine kralen. Het doet je doen denken aan groot uitgevallen rozenkransen.

DSC04263 DSC04280
DSC04278 DSC04279

"(beads)shops @ Bourbon Str."

Beads zijn eigenlijk amuletten uit de voodoo religie, en moeten je behoeden voor de duivel of andere slechte zaken.
Bourbon Street is een lange 24-uurs uitgaansstraat die het meest doet denken aan de verbindingsstraatjes bij de walletjes, met een paar stoephoeren, met aan het begin een paar filialen van Hustler, een en ander per saldo een stuk minder hardcore dan Amsterdam, en vooral een stuk gezelliger, exotischer en kleurrijker, ofschoon één avondje pantoffelparade Bourbon Street ruim voldoende is voor een goed begrip.

DSC04262 DSC04264
"Larry Flint’s Hustler Club (House of the Huster Honeys)" "Larry Flint’s Hustler Bare Legal Club"

Je wordt al snel helemaal gestoord van de uitbundige gezelschappen op hun vrijgezellenavond, dames en heren die regelmatig gecostumeerd zijn als vieren ze carnaval op het Stratumseind in Eindhoven. Vooral luidruchtig, aangeschoten, danwel goed dronken, getooid in uitbundige beads, en voorzien van een soort langwerpige plastic bloemenvazen met een bolle bodem met daarin meestal alcoholhoudende drankjes.

SCAN0471
"Hand Grenade (c)"; New Orleans most powerful drink

DSC04373Opmerkelijk dat het damespubliek zo goed mogelijk haar best doet om er vooral als hoogpolige sloerie of hoer uit te zien in een heel kort minirokje compleet met nylons en highheels. Elke bar is wel voorzien van een eigen attractie, een bandje of een dj, een karaoke podium of gewoon een bonk house-herrie. Elke club z’n eigen bouncer en doorman, of een hofdame die probeert het langsslenterende publiek de spelonk naar binnen te tronen. Een waar pandemonium met neon-en kerstverlichting, reclameborden en vooral veel muziek en disco. 

"stripclub @ Bourbon Street"

Clubs worden afgewisseld met her en der een vreettent met een menukaart van een derde rangs snackbar, waar McDonalds een viersterren restaurant bij is. Een echt goed restaurant vinden is niet eenvoudig, je moet de weg weten.
Op mijn zoektocht naar een fatsoenlijk restaurant komen we uit in Antoine’s Restaurant (zie ook weblog over Dallas). Een te gekke tent, met een rijke historie en een interessane menukaart, die je mee naar huis mag nemen.

DSC04342 "diner at Antoine"

SCAN0467 SCAN0468
Menukaart Antoine’s Restaurant Menukaart Antoine’s Restaurant
SCAN0469 DSC04351
"Potage Alligator au Sherry" "Snailroom @ Antoine"
DSC04352 DSC04353 DSC04355

“vitrinekasten vol met koninklijke versierselen (Kings & Queens) in het kader van de Mardi Grass optochten"

DSC04357
"geschenk voor Antoine van een dankbare restaurantgast: een theepot en een kopje met speelkaartenmotief"

WE BLEW IT

In 1938 had Louis Armstrong met zijn band Hot Five een hit met het nummer Basin Street Blues, een 12-maats blues uit 1926. Dat was echter geen nummer van hemzelf maar van Spencer Williams die het schreef voor dixielandorkesten. Basin Street is genoemd naar de buurt waar Spencer als jongeling bij zijn tante, de notoire ‘madame Lulu White’, in Mahogany Hall woonde, een van de bekendste bordelen van Storyville, de beruchte rosse buurt van de Franse wijk in het vroeg 20e-eeuwse New Orleans. Storyville was echter al elf jaar geen hoerenbuurt meer en Basin Street was door de gemeenteraadsleden veranderd in North Saratoga Street omdat het verleden nog meer te versluieren. Naar aanleiding van het succes van het nummer, kreeg de straat zijn oorspronkelijke naam terug.

DSC04295 DSC04296
  "Groepsgewijs Segway-site-seeing"

Aan deze Basin Street die zo heet omdat daar vroeger o.a. de slavenschepen buiten de stroming van de Mississippi probleemloos konden laden en lossen en keren. Met later op steenworp afstand het treinstation.

Aan de overkant van het station bevindt zich op iets meer dan een vierkante kilometer een van de beroemdste kerkhoven van de wereld.

DSC04265

"entree Sint Louis Cemetary Number One"

DSC04266 DSC04267
DSC04271 DSC04272
DSC04273 DSC04286
Het boeken van een "Walking Tour" is een echte aanrader om een beter idee van het begraven in New Orleans te krijgen.
SCAN0479 SCAN0480

Onze gids Marc draait in ruim 2 uur een geweldig verhaal af, dat bol staat van de historische feiten maar die nergens storend vervelend werden.

De stenen huisjes met daarin veelal meerdere stoffelijke overschotten staan er niet zomaar. In vorige eeuwen waren epidemieën aan de orde van de dag en gaf het regelmatig duizenden slachtoffers van pest en andere ellende. Zo’n lijk moet dan natuurlijk snel het stadscentrum uit i.v.m. de besmetting en onder de zode. Alleen veel plek was er al snel niet meer. De lijken gingen in zo’n huisje met kist of zonder kist en werd dan dichtgemetseld. Omdat het zonnetje in New Orleans er leuk op los kan schijnen wordt het in zo’n hok snel bloedheet (honderden graden) en is er dus sprake van een soort ecologische crematie. Na een jaar en een dag mag het hok weer open en propt men de resten er wat harder in en er is weer plaats voor de volgende patiënt. Heel efficiënt dus. Het kerkhof is van de kerk, en een graf vervalt na zoveel jaar als je niet tijdig bijbetaalt. De handel verloedert snel en wordt op een gegeven moment geruimd en opnieuw verpatst. Het geeft ook graven die voor "eeuwig" zijn afgekocht.

DSC04289Een groepje studenten uit Los Angeles begint op 23 februari 1968 wild te filmen in New Orleans onder auspiciën van Peter Fonda en Dennis Hopper, evenwel zonder een echt scenario. Peter Fonda vat een half jaar eerder het plan op om een roadmovie te maken met als concept twee jonge twintigers Wyatt (a.k.a. Captain America) en Billy die de ultieme vrijheid beleven op een motortocht door de USA. Fonda  biedt voormalig acteur Dennis Hopper het regisseurschap aan. Hopper vraagt z’n vriend Jack Nicholson om een introductie bij BBS Productions dat met Columbia Pictures een budget van 4 ton dollars levert. De financiers sturen Nicholson als uitvoerend producent naar New Orleans. Nicholson wordt legendarisch door zijn rol als George Hanson, een advocaat die door een stel rednecks wordt doorgeslagen. Wyatt (Fonda) en Billy (Hopper) arriveren uiteindelijk ten tijde van de Mardi Grass in New Orleans op zoek naar een bordeel "the House Of Blue Lights" (waarschijnlijk vernoemd naar de hit van Don Raye en Freddie Slack uit 1946, maar het zou ook kunnen dat de versie van Canned Heat de inspiratie vormde). In het bordeel komt Wyatt tot de conclusie "We Blew It", maar wordt ook het plan opgevat om naar buiten te gaan waarbij men terecht komt in de Mardi Grass en uiteindelijk komt men al slempend terecht op dit kerkhof. Nadat de heren New Orleans verlaten en weer de Mississippi oversteken worden ze van hun motors geschoten daar een paar Zuiderlingen. De teller van de boxoffice staat in 2004 al boven de 17 miljoen dollar. Sinds 2002 zijn in New Orleans tig films gedraaid en kreeg de stad de bijnaam Hollywood South. 

SCAN0482Een minder bekend feit is dat die Mardi Grass van 1968 heel amateuristisch werd gefilmd en dat niemand een idee had wat er men eigenlijk met die opnames zou gaan doen. De hele film werd al improviserend in elkaar gezet. Interessant in dit kader en een aanrader is de reconstructie van locaties die Mr. Zipple op internet plaatste: www.mrzip66.com/2009/04/20/route-from-the-movie-easy-rider-map/ .

Op zoek naar een locatie voor deze scene uit de film Easy Rider komt Dennis Hopper -naar verluidt- op "St. Louis Cemetary Number One" terecht. De locale clerus, die de verwaarloosde begraafplaats administreert en beheert, wordt een verhaal over opnames voor een verantwoorde culturele film voorgeschoteld, en de fameuze zwaar gedrogeerde kerkhof scene worden hier snel gedraaid.
Een toeristisch kiekje is per heden geen issue, maar omwege de aard van die scenes meteen voor de kerk de eerste en de laatste keer dat hier gefilmd mocht worden voor een speelfilm. Uiteraard wordt bij die graftombes uitvoerig stilgestaan. Dit ziet er veel minder stoond en psychedelisch uit dan in de film, maar het is een ervaring om deze gekkigheid eens om je heen eens met eigen ogen te zien.

DSC04290 DSC04291 DSC04292
 
DSC04293 DSC04294
"graftombes gebruikt voor Easy Rider"
 

Hoogtepunt is natuurlijk het graf van Marie Laveau, de dame waarover de groep Redbone een hit schreven:

Marie, Marie, da voodoo veau, she’ll put a spell on you-ou
Marie, Marie, da voodoo veau, she’ll put a spell on you
Marie, Marie, da voodoo veau
She’s the witch queen (ahhhh) of New Orlea-eans
Of New Orlea-eans
I’m gonna tell you a story, strange as it now see-eems
Of zombie, voodoo, gris gris, and the Witch Queen of New Orleans
She lived in a world of magic, possessed by the devils skew-ew
From a shack near the swamplands, made of mud-pile brick
Marie stirred her witches brew-ew
Marie, Marie, da voodoo veau, she’ll put a spell on you-ou
Marie, Marie, da voodoo veau, she’ll put a spell on you
Marie, Marie, da voodoo veau
She’s the Witch Queen (ahhhh) of New Orlea-eans
Of New Orlea-eans
I’m gonna tell you a story, strange as it now see-eems
Of zombie, voodoo, gris gris, and the Witch Queen of New Orleans
She lived in a world of magic, possessed by the devils skew-ew
From a shack near the swamplands, made of mud-pile brick
Marie stirred her witches brew-ew
Marie, Marie, da voodoo veau, she’ll put a spell on you-ou
Marie, Marie, da voodoo veau, she’ll put a spell on you
Marie, Marie, da voodoo veau
She’s the Witch Queen (ahhhh) of New Orlea-eans
Of New Orlea-eans
Dime or a nickel anyone could buy-uy, voodoo of any ki-ind
She had potions and lotions, herbs and tanna leaves
Guaranteed to blow your mi-ind
Early one mornin’ into mucky swamp dew
Vanished Marie with hate in her eye-eyes
Though she’ll never return, all the Cajuns knew-ew
A Witch Queen never die-ie-ies
Marie, Marie, da voodoo veau, she’ll put a spell on you-ou
Marie, Marie, da voodoo veau, she’ll put a spell on you
Marie, Marie, da voodoo veau

"Witch Queen of New Orleans" – Redbone

DSC04285
Marc -de gids- geeft toelichting op het graf van
Marie Leveau, the Voodoo Queen" (let op de beads)

DSC04319
"Olieverfportret van Marie Leveau" (New Orleans Historic Voodoo Museum)

DSC04268
"Graftombe van Marie Leveau"
 
Ook in New Orleans is een grote belangstelling voor Vrijmetselarij, ofschoon het op dit kerkhof geen aparte sectie geeft zoals je die vaak op Amerikaanse kerkhoven aantreft. Toeval of niet, ook onze gids blijkt praktiserend lid te zijn, en wel van The German Lodge, die recentelijk er toe overging om ook de gekleurde medemensch toe te laten tot hun gelederen (!).
Het verhaal en het graf van Leveau is de moeite waard en sluit mooi aan bij de verhalen over de voormalige hoerenbuurt Storyville naast het kerkhof en een bezoek aan een hele bijzonder attractie een paar straten verderop.
DSC04270

DSC04283

graf van een Vrijmetselaar met rechts het stads-
wapen van New Orleans.
Volgens onze gids voorstellend de bocht in de Mississippi waarin New Orleans zou liggen. Dit logo treft men ook aan op de politieautos, dranghekken, sheriffbadges.
 
Evenwel is dat een verwarrende uitleg, want het stadswapen van New Orleans is toch ook wel degelijk de bekende Franse lelie (fleur-de-lis)
clip_image001 clip_image003
The fleur-de-lis is often a symbol of New Orleans and its sports teams.

Het kleinste museum in Orleans, het New Orleans Historic Voodoo Museum bevindt zich in een zijstraat van Bourbon Street. Bij binnenkomst reken je je entreekaartje af met de eigenaar zelf die alle transacties met 1 hand doet; in zijn andere hand slaapt Bridget, een jonge boa-constrictor. Het aanbod om Bridget ook even vast te houden sla ik toch maar af. Haar inmiddels overleden voorgangster ligt ergens in het museum in een vitrine.

DSC04334 DSC04333
"entree New Orleans Historic Voodoo Museum" met alligator head boven de deur
DSC04335 DSC04310
met alligator head boven de deur "Bridget, de slapende boa-constrictor"

Fotograferen is toegestaan en wordt tot mijn niet geringe verbazing zelfs aangemoedigd in dit 4-kamertjes mini-museum. De expositie-ruimtes zijn perfecte chaotische stofnesten met diverse "altars", vitrinekasten vol met een wonderlijke uitstalling van snuisterijen, onzin, gris-gris, een uitzonderlijke combi van Jezus en Maria-beelden, christelijke heiligen afkomstig uit de hele wereld in plastic en steen, doodshoofden, botten en skeletten waar een necrofiel de slappe lach van zou krijgen. Hier kom je ogen te kort en komt een fototoestel van pas om het voorgoed vast te leggen.

DSC04311 DSC04312
damesaltaar altaar
DSC04315 DSC04316
"Numfo altar" "Main altar"
DSC04312 DSC04322
knekelhuis inventaris knekelhuis inventaris
DSC04323 DSC04326
knekelhuis inventaris knekelhuis inventaris
DSC04327 DSC04329
knekelhuis inventaris knekelhuis inventaris
DSC04320 DSC04330
"Chango" "voodoo dolls"
DSC04324 DSC04328
DSC04325 DSC04331
"Gris-Gris"
SCAN0488

SCAN0489

SCAN0481

Voor weinig (5,99 $) koop je een informatieve pocket "Voodoo in New Orleans" van Robert Tallant (ISBN 0-88289-336-X) over alles wat met voodoo te maken heeft.

Een speciale vermelding voor de "Voodoo Wishing Stump" waar de vooral vrouwelijke bezoekers hun wensen in kunnen deponeren compleet met gebruiksaanwijzing.
DSC04317
DSC04332