INTERESSANT!


18.Feb.2018 18:19

ALTIJD GEZEIK

december 25th, 2011

A lonely X Mas is een perfecte periode om kwa muziek bij te tanken, met name die items waar je de rest van het jaar simpleweg niet toe komt.
Ofschoon al jaren niet meer echt een relevante wegwijzer in de moderne popmuziek, OOR blijf ik lezen. OOR-lijstjes gaven vroeger (toen alles beter was) maatschappelijk belangrijke richting aan je smaak.

Oor_kerstcover
Anno 2011 vraag ik mij af wie bijvoorbeeld Sasja Kooistra of Rene Passet is, maar dat zal vast de leeftijd zijn.
Maar zijn die dan echt relevanter dan bijvoorbeeld Sytse Wils (programmeur van Summer Darkness, Into The Great White Open), Nicoline de Kock (programmeuse van Lowlands en Pinkpop) of Jan-Willem Sligting (Paradiso)?
Enfin, het is maar een keuze, maar met OOR zelf heeft het allemaal niet zoveel meer te maken. En merkwaardig genoeg ontbreekt het lijstje van Nico Dijkshoorn en Oscar Smit en nog een drietal voor mij onbekende grootheden uit de OOR-gelederen, maar dat zal vast te doen hebben gehad met hun eigen nalatigheid. O ja, en fotograven hebben sowieso geen lijstjesrecht -al heet je 10x Anton Corbijn of Paul Bergen.
Over die lijstjes is natuurlijk ook altijd wel wat te zeuren, te zeiken, op te merken of anderszins. Maar er mankeert dan ook altijd wel iets aan of je denkt dat het niet kan kloppen. En traditioneel geeft het lieden die heel erg hun best hebben gedaan om zoveel mogelijk obscure albums bij elkaar te verzinnen.
Een volgende stap die ik al paar jaar maak is met het lijstje (net als vroeger) naar de resterende platenboer.
In mijn geval eerst naar Platenboef want daar staat een aardige jongeman achter de tap, die niet alleen muziekfreak is, maar ook nog eens weet wat ik wel en niet verzamel.
Ik koop dan alles van dat lijstje van 20 albums dat ik nog niet ken.
Ik heb sinds 2003 nog nooit het lijstje ontbrekende albums in welke platenzaak in Rotterdam compleet kunnen kopen.
In geen van de winkels was Danger Mouse of Fucked Up voorhanden.
Uiteraard wordt er op 24 december nogal eens -ondanks al het geklaag en regelmatig sluitende platenzaken- het smoesje "het was vandaag gekkenhuis, net verkocht" over de toonbank geschoven.
Moet kunnen, zegt Koos van Dijk altijd.

Zomby-Dedictaion

Bijvoorbeeld een voor mij volstrekt onbekende naam Zomby (met een y, want die met ie ken ik natuurlijk wel) viel mij op. Vooral het uitermate lelijke hoesje, waarschijnlijk het lelijkste van alle 50 spots, en een 4AD release onwaardig. Met de posities in de lijstjes van Eric van de Berg (OOR) op 3, Sasja Kooistra (VK) op 8, Rene Passet (OOR/DJ Broadcast/Kinda Music) op 7, Marco Petersen (Mezz) op 6 en Koen Poolman (OOR) op 1 levert Zomby een 20ste spot op.
Met een schuin oog check ik ambtshalve ook elk jaar nog even welke artiesten van de eigen stal zich bij de lijstjesmakers in de kijker hebben gespeeld per cd.
Onze belangrijkste debutante, Eefje de Visser, kwam in de Bubbling Under op spot 38.

Eefje
Voor de één ‘menstruatie-pop’ (een term die ooit eens verzonnen werd door Henk Koolen), voor de ander briljant, maar nergens door een scribent neergesabeld bij release, ergo overal met groot respect ontvangen in het land van scribenten, alleen zien we daar ondanks wekenlange chartposities en voorspoedige verkopen, niet zoveel meer van terug in vergelijking met bijvoorbeeld een mislukt vierde album van Artic Monkeys dat een 11e positie behaalt.
Matthijs Linneman (OOR) plaatste Eefjes album op 7, Pierre Oitmann (Nu.NL/KX Radio/Muziek.NL) op 5, Rosemarijn Reijmer (VPRO 3v12/3FM) eveneens op 5 en hekkensluiter Joey Ruchtie (Rotown/MoMo/NS)
gaf haar een 7e plaats. Al met al leverde dat Eefje een 38e plaats op.
Kun je nagaan hoe belangrijk die nummer 3 en 1 van het hoofd- & eindredactionele duo Eric van de Berg en Koen Poolman wordt gewogen…daar zal 4AD toch aardig mee in de nopjes zijn, want anders was deze onbekende en behoorlijke overbodige zweefpop waarschijnlijk niemand opgevallen dit en het komende decennium.
Overigens zijn slechts vijf van de lijstjesmakers van het vrouwelijke kunne, tenminste als je ook Job de Wit als zeikwijf meetelt.

’s Neerlands waar komt er sowieso bekaaid af, want behalve Eefje, Dazzled Kid, Spinvis (op 3) en Alamo Race Track kan Nederland het bij de vijftig albums die eindlijst vormen, het verder schudden bij de geselecteerde 60 lijstjesmakers. Als Tom Waits het met het zoveelste net niet briljante album (‘een aangenaam hobbelig ritje door veertig jaar hysterische pokkehierrie en duistere romantiek’) een 16e spot kan scoren, moet de Nederlandse variant Spinvis wel op 3 uitkomen, terwijl Alamo met name aan de punten komt door in uitsluitend de OOR-gelederen een 2e, 3e, 4e en twee keer een 9e spot te scoren. Maar mazzel voor die jongens, toch? Moet ook kunnen.
Terwijl overigens de rapido rijzende ster van James Vincent McMorrow merkwaardig genoeg geen enkel lijstje haalde, hebben hardrock, metal, Africa en reggae nu wel zo’n beetje helemaal afgedaan, en de nummer 1 PJ Harvey en Tom Waits zijn zo’n beetje de enige oldies uit de vorige eeuw die kennelijk de tand des tijds konden doorstaan.
Niet dat een lijstje van Pieter Franssen (dit maal afwezig; waarschijnlijk te laat met inleveren geweest) daar veel aan af gedaan zou hebben, maar ik bedoel maar.