INTERESSANT!


21.May.2018 15:09

HEAVEN & DE GEBROKEN LANS

november 2nd, 2012

Een maand per jaar besteed ik een fors aantal nachten aan het goed opbergen van mijn tijdschriften. Vanaf de middelbare school heb ik een hoop tijdschriften aangeschaft en soms ook via via gekregen.
Mooie plaatjes, interessante teksten. Ik vind een hoop mooi. Vooral 0 nummers of het eerste exemplaar. 
De collectie (want zo heet dat tegenwoordig, als je een hoop hebt bewaard en niet hebt weggegooid) zit inmiddels vanwege de zilvervisjes (volgens de Roteb een ernstige plaag) in het plastic. Zilvervisjes vinden plastic ongezellig, en als ze er in klimmen dan gaan ze eigenlijk altijd dood, is mij gebleken.

Een van de tijdschriften (gefiled onder ”Magazines, music NL") is "Heaven", een blad van en voor liefhebbers van de serieuze popmuziek en omstreken, dat 6 keer per jaar verschijnt onder de wat suffige subtitel "popmagazine dat de oren spitst" met de lullige verwijzing naar het grotere broertje. Het is een handzaam formaat, iets minder dan A4 in hoogte, en iets meer in de breedte, stevig papier, prettig gelayout en zelden meer dan 2 pagina’s per artiest (alhoewel… 5 pagina’s over Leonard Cohen en in het meest recente nummer evenzoveel pagina’s over The Velvet Underground inclusief John Cale dan…).  
Kortom een blad dat je niet meteen overvalt met het gevoel dat ik dagelijks heb bij het uit de brievenbus trekken van bijvoorbeeld De Volkskrant, zo’n onbevredigend unvollendet gevoel van dat ik ook vandaag dat pak papier nooit helemaal uit ga krijgen. Komt nog bij dat ik dus op 27 oktober reeds het november/december nummer uit heb! 
Ik lees Heaven tegenwoordig met terugwerkende kracht met de I-pad onder handbereik. Als ik dan in een of ander artikel een liedje of album voorgeschoteld krijg, dan typ ik dat item in op de I-pad en hoor ik meteen de muziek er bij. U zult meteen opmerken dat je dat toch bij elk tijdschrift kunt doen, maar het verschil is dat ik persoonlijk het gevoel heb dat artikel en muzikaal item op de een of andere manier beter aansluiten. En dat geldt vooral voor de wat meer sentimentelere artikelen van Geert Hendrickx (eigenlijk ex-OOr).  Extra tragisch was recentelijk het plotselinge overlijden van Geert zijn supergezellige vriendin, die ik bij menig concert van Los Lobos voor en achter het podium in de loop der jaren mocht ontmoeten.

Speciale aandacht verdient de maandelijkse rubriek annex column De Gebroken Lans.

Gebroken-Lans

Het blad ademt vooral de sfeer van begane fans en muziekliefhebbers pur sang, dit in tegenstelling tot het genoemde grotere broertje dat vooral wil uitblinken in het grootschalig, in kunstmatige fotografie vormgegeven signaleren en alarmeren van het onwetende klootjesvolk dat de allernieuwste hype of onbenul in de popmuziek nog niet heeft zien aankomen. Het hinkelen tussen nooit ouder willen worden, de trein niet willen missen, van alle walletjes mee willen eten, en vooral geen keuze willen maken.
Het is een hardnekkig misverstand dat Heaven alleen over het genre Americana bericht, integendeel, maar het is een feit dat de hart van de redaktie bij die richting harder en vakkundiger gaat kloppen.  
Kortom Heaven is een geïllustreerd populair dat Uw steun verdient middels een abonnement.