INTERESSANT!


18.Jul.2018 10:53

WTWTA D I Y GEZELLIGHEID

maart 13th, 2013

WAT IS ER DAN ZO WILD?
bandje-en-muntje

"Toeval bestaat niet", zegt Koos van Dijk altijd.
Gisteren, zaterdag 09 maart 2013, stond er toevallig een recensie in de Volkskrant van een oude film alweer.
recensie_film

Het wordt niet altijd vermeld, maar Max en de Maximonsters is een prentenboek uit 1968 van ene Maurice Sendak  over de gefantaseerde avonturen van het jongetje Max, die voor straf zonder eten naar bed moet. Tijdens zijn fantasiereizen ontmoet hij de Maximonsters, die hem tot onverschrokken koning uitroepen. Hoewel het boek slechts tien zinnen lang is, wordt het boek gezien als een klassiek Amerikaans prentenboek.
Zo ongeveer staat het op de website van Wikipedia.

Ik zie in beide vermeldingen helaas grote overeenkomsten met het gelijknamige festival. Allegorisch of niet, ik schreef het al eerder: bij zo’n start wordt het een live up against the expectations.
Ik ben benieuwd naar de rapportcijfers.

DSCN0387Als je op Google de naam van het festival intypt, krijg je te lezen:
"Where The Wild Things Are Festival vindt plaats in het schitterende bungalowpark Center Parcs De Eemhof. Dit ligt in Zeewolde en is gemakkelijk te vinden via …"
En dan kom je op de website, zonder dat de tekst vervolgd wordt. 
Het is dat er maar 1 afslag naar het bungalowpark gaat, maar als je er in het donker naar toe rijdt op je tomtom, dan rij je er makkelijk aan voorbij.

Geen enkele aanduiding van het festival. Dat is mager en ongebruikelijk, dat mag, dat is niet verboden, en wat je met die bewegwijzering bespaart kun je elders investeren in je festival. Slim?!flyer

In de beleving van de geroutineerde festivalgangers behoort dit festival tot de sinds kort zeer in zwang zijnde ‘belevingsfestivals’, dit in tegenstelling tot de zogenaamde conventionele ‘stapelfestivals’ à la Pinkpop. Bijna alle hip geachte belevingsfestivals, vooral de kleinschalige, zijn dermate gehypt in de media dat ze ook regelmatig tevoren uitverkopen naar analogie van A Campingflight To Lowlands Paradise, de moeder van alle festivals in deze niche categorie.
Op papier en in de layout inclusief het festivalboekje, is WTWTA een copy-paste van Into The Great Wide Open en Lowlands.

Dat is ook niet zo verwonderlijk, want een van de ondertekenaars van dit manifest is Ron Euser, boeker bij Live Nation-Mojo, Motel Mozaique, Lowlands en Into The Great Wide Open, en in steeds mindere mate Pinkpop. Mojo is naar mijn informatie 50-50% partner in WTWTA.
De andere partner en tevens initiatiefnemer is ook in het echt de partner van Ron, namelijk zijn eigen vriendin Laura Vogelenzang, die het bedrijf Plus1.nl vormt.
Tezamen met Center Parcs is dat de nucleus achter dit spectacle.
Over dat Center Parcs valt nog wel wat te zeggen. Van nature heeft Centre Parcs meer met Lourdes dan met popmuziek. Oorspronkelijk is deze keten van leisure parken eigenlijk een zakelijke creatie van de slimme business man en Rotterdammer Piet Derksen, een radicale, reactionaire katholiek die zelfs zijn parken voorzag van kerken, kruisbeelden, kapelletjes en al wat iets meer zij. De man stond middels zijn stichting Levend Water ook o.a. de anti-abortus beweging bij met woord en financiële daad. 2/3 van de winst van zakelijke ondernemingen stak hij in het geloof en gerelateerde ideële zaken. Hij begon met het exploiteren van een tennisbaan in Kralingen. Piet bouwde voort met winkels en bungalowparken in heel Nederland, kocht buitenlandse projecten aan, verloor geld, verdiende weer een vermogen en uiteindelijk verpatste hij zijn imperium voor een godsvermogen. In 1996 ging op 83-jarige leeftijd dood en na een hoop hassle rondom zijn erfenis ging zijn familie er alsnog met de poet vandoor om heel rustig van leven. In 2011 werden vooral de bungalows van de Eemhof zwaar gerenoveerd, dat moest ook wel want sinds midden jaren 2000 zat in deze parken ook regelmatig behoorlijk de klad en steeds harder liep de bezettingsgraad terug naar het niveau van minder dan de cruciaal en fataal geachte 71%. Ook ondergetekende werd door dit soort parken benaderd met de vraag om ideeën om de verjonging te bevorderen en andere doelgroepen aan zich te binden. Het kon niet lang meer duren of men ging van het oorspronkelijke geloof van Piet, en de muziek van de duivel kon zijn intrede doen in het domein van de Centre Parcs. Inmiddels is ook die andere magnaat, Dirk Lips om (o.a. Groenoordhal, Brabanthal en Beekse Bergen). Ik moet bekennen dat het mij niet lukte om met de directies van deze parken tot overeenstemming te komen. Vooral de laatstgenoemde tycoon is een rare en grillige onderhandelaar.

Vooropgesteld, en om misverstanden te voorkomen: ik vind Ron, een muziekvriend, en een schat van een man, het hart op de goede plaats, inmiddels vader geworden, en vooral een muziekliefhebber en muziekkenner pur sang En ook niet onbelangrijk: geen Ron zonder spirituele steun en toeverlaat Laura, eveneens muziekfreak, met Mojo en MTV achtergrond, en bovenal de moeder van de boorling.

Voorts vermeldt de website:
"De eerste editie van Where The Wild Things Are Festival vindt plaats in Center Parcs De Eemhof in Zeewolde op 8, 9, 10 maart 2013. Op vrijdag kunnen we vanaf 15:00 uur inchecken en maandagochtend om 10:00 uur checken we pas uit. Je mag het terrein overigens al om 13:00 uur op, maar vanaf 15:00 uur kun je de sleutels van je huisje krijgen en de polsbandjes voor het festival.
Als je geboekt hebt dan heb je een bevestiging ontvangen van Center Parcs. Mocht je daar vragen over hebben, kan je het beste contact opnemen met het call center van Center Parcs zelf via telefoonnummer 0900 – 660 660 0 (€ 0,50 p.m.). Het festival maakt gebruik van drie verschillende locaties op het park voor de muziekprogrammering: de grootste locatie is de Willem Ruis Sterrentent, hier past iedereen in. Daarnaast staan er acts in de Action Factory en Hamilton’s Bar, twee zalen die kleiner van formaat zijn. Ook kun je terecht in de Saffraan voor onder andere een dansje op vrijdagavond, bingo op zaterdag en zondag overdag en een mooi verhaal op zondagavond. Onder programma op deze site vind je alles wat er het weekend gebeurt in een overzichtelijke time-table. De locaties staan op de plattegrond. Daarnaast zul je bij aankomst in je huisje een programmaboekje geproduceerd door Subbacultcha vinden waarin alles staat over de artiesten, de randprogrammering en speciale activiteiten. En, als je het echt allemaal niet meer snapt kun je nog altijd terecht bij de infobalie in het Festival Café waar we je ook alles persoonlijk kunnen toelichten. En een biertje drinken!Bungalowpark De Eemhof is recentelijk ingrijpend vernieuwd. De cottages zijn compleet vernieuwd, het tropisch zwemparadijs heeft een uiterst spectaculaire glijbaan gekregen en het park is uitgebreid met Marina-De Eemhof, een Mediterrane haven, compleet met de mondaine faciliteiten, die daarbij horen. Behalve een prachtige haven biedt Marina-De Eemhof honderd ultra luxueuze appartementen. Voor zwemplezier moet je in het zwemparadijs Aqua Mundo zijn dat het gehele weekend geopend is. Hier bevindt zich onder andere de Turbo Twister, een duizelingwekkende glijbaan met het startpunt in een toren van maar liefst 11 meter ofwel vijf etages hoog. Bovendien is de glijbaan 154 meter lang."
Op papier dus een beetje de ideale combi van vernoemde festivalvoorbeelden.

Muziek is niet het hoofdbestanddeel, maar ook weer niet te verwaarlozen als het ware.
En ofschoon m.i. niet spectaculair, is op de muziekinvulling weinig aan te merken.
Het is wat weird de toch saaie non-combi van een totaal bourgeois bungalowpark zonder enige toevoeging of sferische aankleding (behalve een verdwaalde diaprojector), en met toch her en der bandjes die er de rest van het jaar bij de Eemhof absoluut niet in zouden komen.

Door omstandigheden kon ik alleen de vrijdag er naar toe met mijn collega, ofschoon wij op de zaterdag (Mozes & The Firstborn) en op zondag (Palio Super Speed Donkey) een bandje hadden staan.
En nog erger we konden er pas na DWDD naar toe, omdat daar onze nieuwste loot aan onze boekingsboom, Orlando ("en let op, dit gaat een hele grote worden", aldus de kenners), mocht aantreden voor de vermaledijde 1 minute of fame.
Dus wij reden er in het donker naar toe. We misten de afslag dus, en -terug bij de weg naar rechts- kwamen we na zo’n honderd meter het eerste signaal van een festival tegen:

DSCN0379 DSCN0380 DSCN0381

En dan zit de sfeer er meteen helemaal in. What a bummer. ‘Gezelligheid’, denk je dan als niet-gebruiker. Effe kijken of er iemand zo gek is geweest om z’n dope in die blauwe pot te stoppen. Nee, natuurlijk niet.
Gekker nog: ’s middags was bij de entree het automobiel tot stoppen gebracht met als passagier de heer Johan G. uit U. Op de vraag "Hebt U drugs bij U?" had ie geantwoord "Ja, zeker!" Enfin, hij werd geboeid in een politieauto afgevoerd naar bureau Zeewolde, gestript, en opgebracht wegens het in bezit hebben van 0,7 gram weed. Kijk zo leer je die hippies in 3 uur cel af om de lolbroek uit te hangen. Gezegd moet worden dat de inderhaast opgetrommelde Officier van Justitie weer een abrupt einde aan de ambtelijke gekkigheid maakte, maar de sfeer was gezet, en binnen no time wisten zo’n beetje alle bezoekers hoe laat het was.
Goeie publiciteitsstunt en een tip voor andere festivals met een vermeend drugsimago.

Wij moesten ons melden bij de receptie van het park. Een soort douane hokje in semi-Aussie stijl, met geüniformeerd personeel van het park dat ons bij het woord ‘…gastenlijst’ meteen doorverwees naar een soort geheim kamertje in dat hok. Met een bosgroene bracelet gingen we op zoek naar ‘de beleving’.
Dat valt voor geborneerde festivalbezoekers als ondergetekende toch al niet mee, want je kijkt nu eenmaal ambtshalve overal door heen.

ELK FESTIVAL is al een beetje of meer kut als het regent. En dat deed het.
Regen in combinatie met Centre Parc-regulars. On top zag ik toch echt gezinnetjes uit het Aqua Mondo komen onder toeziend oog van de badmeester ("we gaan zo sluiten meneer"), die geen fuck met het festival van doen hadden en voorzichtig om zich heen keken wat voor een soort mens nu hun zwemparadijs was binnengedrongen met al hun luide gepraat, gelal, gelach en soms verkleed als konijn of cowboy.
Als gezegd, de festival bewegwijzering ontbrak, behalve de reguliere bewegwijzering van het park zelf, dus het was een beetje gokken en op het geluid afgaan in de motregen. Daarbij werden wij regelmatig aangesproken door festivalgangers die ons de weg vroegen, dan wel ons vroegen waar het nu te doen was. De Safraan was nog dicht, De Supermarkt was al dicht. In de Action Factory gaf het Palmbomen, en daar begrijp ik na een jaar nog steeds niets van. Gauw weg. Dan de info-stand. Dat was de droevigheid ten top, Theo & Thea zal ik maar zeggen: "We gaan zo sluiten meneer". De Hamilton was open en behoorlijk vol toen de herrie van het over het paard getilde Traumahelicopter begon. Gauw weg. Op naar de Willem Ruis Sterrentent. Tja, waarom zou je die ook anders noemen, het is toch die tent!
Hé controle, we moeten ons bandje voor het eerst laten zien. Als ik 5 meter verder via de kluisjes was binnengelopen had ik me die ceremonie kunnen besparen, bovendien was ik bij de omheining van de aanpalende markt al gecontroleerd op m’n bandje. Rare security in vergelijking met de vakbroeders van de Security Company. De manager van Mozes mailde de dag later over ‘deur-nazis’ bij het concert.
We ontmoetten wat bekenden die ons verhaalden van een treurige receptie door het publiek van The Villagers. "Deze bezoekers snappen er niks van". Bij het dj-platform stond weer een bekende van ons te draaien, ene Johan G. uit U. met zijn duo-maat S.W. eveneens uit Tivoli. Ze waren nog steeds door het dolle heen van hun criminele ervaring eerder op de dag, en vloekten de sterren van de tent naar beneden.
muntIk kocht vier munten voor 10 euro bij een muntenkassa met een extra barrier er omheen. Ook heel ongebruikelijk.

Voor de tent was een soort overdekte markt waar Paaspop zich voor zou schamen. Voor 3 munten kocht ik -naar het verkoopbord te mogen oordelen- 2 porties ‘biologische frites’.
Het bleef regenen en we kwamen steeds meer bekenden tegen met grote vraagtekens in de ogen. Vraagtekens in de zin van "Is dit het nou?". Ja, dat was het voor die avond.
En wie het nu nog niet begrijpt, het concept is nu eenmaal niet uitpakken en verbijzonderen met ‘aankleding’ en andere gekkigheid.
Het programma is wat het is (inclusief een door Jägermeister gesponsorde Bejaardenbingo), en je hebt een bungalow.
Geen Yo-lo, geen Mo-jo, maar No-Budget.
Gezelligheid Maak Jezelf In Je Bungalow !  
It is what it is.

En er komen volgens het boekje nog een paar belevingsfestivals aan:
Inspire / Be Curious op 6 en 7 juli en De Wereld Draait Buiten op 7 juli
Een advertentie van nog zo’n belevingsfestival met pure en alternatieve muziek genaamd Best Kept Secret stond niet in het mede door het onafhankelijk cultuurplatform Subbacultcha! vormgegeven en samengestelde handige programmaboekje; waarschijnlijk gewoon niet aan gedacht.

iwdDLcR