INTERESSANT!


19.Jan.2018 21:40

Jan Cremer

juli 3rd, 2013
Die ganzen Scheisslehrer, die Scheissschule, die Scheisspolizei, die Scheisschefs, die ganze zum kotzen eklige Scheisskonsumgesellschaft

Recentelijk bood Jan Cremer per opbod een substantieel deel van zijn leven aan per internet. Ik was op deze Adams Amsterdam Auctions b.v. internetveiling attent gemaakt door een van mijn vaste weblogvolgers.
Gelukkig heb ik dierbaren die lekker digitaal bezig zijn, en die ik op deze klus kon zetten. Bieden en loven maar. 
Alleen al het inscannen van alle bewijsstukken moet maanden werk geweest zijn voor het veilinghuis. De rijk geïllustreerde catalogus bood 817 kavels en een veelvoud daarvan aan onwaarschijnlijke verhalen, naar eigen zeggen:
Adams veilt meer dan 1000 objecten en documenten uit het privé-bezit van Jan Cremer
Aan de vooravond van 50 jaar Ik Jan Cremer rekent de onverbiddelijke bestseller-schrijver definitief af met iedereen die hem voor een opschepper of een fantast hield. De collectie die nu door Adams wordt aangeboden, bevat een overvloed aan bewijsstukken voor de ongelofelijke verhalen van de rusteloze jongen uit Enschede die in zijn eentje de kunst, de literatuur en de wereld veroverde, en niet te vergeten de meest begeerde vrouwen van zijn tijd.

Hoe dan ook, via deze veiling wist ik de hand te leggen op lot 636, de Duitse vertaling van de combi van boek en 1 en 2, plus een origineel en een fotokopie van een column van de hand van (nota bene) Ulrike Meinhof, als gepubliceerd in het communistische Nachrichten Magazin KONKRET (unabhängige zeitschrift für kultur und politik nr. 10) uit oktober 1966, ter zake de aan verkoopbanden gelegde uitgave van de eerste Duitse uitgave van Ik Jan Cremer. Meinhof was van 1962 tot 1964 hoofdredacteur vn Konkret en vanaf 1961 getrouwd met de uitgever ervan en van wie ze in 1968 scheidde. Ze was toen nog geen vermeend en uiteindelijk zwaar gezocht terroriste, maar windt zich in dit artikel reeds op over de niet aflatende censuur vanuit de hoek van de confessionele, vooral katholieke bourgeoisie. Bijna tien jaar na het schrijven van deze column pleegde ze tijdens het uitzitten van haar gevangenisstraf een tot op heden discutabele zelfmoord. Marianne Faithfull liet zich door Meinhof inspireren tot het schrijven van het lied ‘Broken English’ (door Derek Jarman in 2009 van zware oorlogsbeelden voorzieneen latere remix is zelfs opgedragen aan Meinhof.
Cremer, bepaald geen communist, staat dan te boek als ‘een aanslag op het establishment’, is niet vies van vuilbekkerij en heeft waarschijnlijk ook niks op met de gestudeerde intellectueel Meinhof, maar vindt het natuurlijk wel mooi dat ie in het rijtje Céline, Henry Miller, Jean Genet en Maxim Gorki wordt opgesomd. Op zijn eigen website heeft ie uit deze column een Engelstalige quote gebakken ter meerdere glorie van zijn nivo. 
JC heeft in 1966 net een soort verkering met de ‘sexbom’ Jayne Mansfield, qua cupmaat toch iets heel anders dan Ulrike, en bovendien is ie 24 drukken (honderdduizenden exemplaren) verder met boek 1.

Scan_20130702_21405504 Scan_20130702_21393101 Scan_20130702_21401407
fotokopie origineel  

Inmiddels ben ik een beetje de tel kwijt bij welke druk we inmiddels zijn, maar mijn collectie telt in ieder geval de 54e (Nederlandse) druk in 2010.
De telling van de totale oplage is sowieso m.i. kwestieus, maar dat hoort ook een beetje bij het imago van de man die een paar ijzersterke uitdrukkingen op zijn naam heeft staan zoals
"Ik lees niet, maar wordt gelezen" en
"Wie zegt U? Rembrandt? Nooit van gehoord, maar ja, ik heb dan ook geen verstand van sport".
De 25e druk rept op de cover over een totale verkoop van 200.000 stuks, terwijl dertig jaar later de Nederlandse combi van boek 1 en 2 op de cover schreeuwt over 800.000 exemplaren.
De achterflap van de 25e druk is gevuld met een foto van Jan met stoeipoes Mansfield (met hondje); op mijn exemplaar heeft ze met ballpoint geschreven:
"For my Jan, A home & love and admirer first as a man and then as an artist! Your soul mate. Jayne"

Gezien zijn aantekeningen op de fotokopie herkent Jan zich niet in "Die begrenzte Ausdrucksfähigkeit (Cremers) kommt immer wieder zum Vorschein, etwa auch in der folgenden Reihung: Die ganzen Scheisslehrer, die Scheissschule, die Scheisspolizei, die Scheisschefs, die ganze zum kotzen eklige Scheisskonsumgesellschaft." Hij bekommentarieert welhaast op de tenen getrapt e.e.a. met vulpen: "Door de Duitse vertaler ingevoegd! Zijn niet in Ik Jan Cremer Cremerswoorden"