INTERESSANT!


18.Oct.2018 19:24

WHAT THE FUCK IS GOING ON??? part 1

februari 21st, 2015

image001_thumb[2]VIER DECEMBER 2014 14.00 UUR
Op 4 december 2014 stapte ik met mijn collega en trouwe toeverlaat mevrouw Margriet Colenbrander in de VW-Transporter. Voor die dag hadden we een tweeledig doel gesteld. Omdat ik al een paar jaar een nodeloos dispuut met de programmeuse van De Stadsschouwburg Nijmegen en Concertgebouw De Vereeniging had, had Double Vee Concerts beide locaties op de lijst van minder favoriete zalen gezet. In een eerdere fase in mijn zogenaamde carrière had ik al een keer mot gehad met de directeur van de tenten.

Na de joviale corpsbal Abbenhuis (ooit en notoire bestuurslid van NSV Diogenes) kwamen er vooral incompetente tot criminele leden aan de macht. Ik overleefde deze mogols telkens en werd diverse postuum in het gelijkgesteld als het hun competentie betrof. Ik had al een aantal shows met Urbanus van Anus gedaan toen ik gebeld werd door Abbenhuis. Hij had een show van Jan Smeets (manager en Nederlandse boeker van Urbain) en moest die show gaan aankondigen.
"Zeg Venema, met Chris hier. Heb ik hier een weliswaar uitverkochte show staan, maar dat ‘van Anus’ moet dat er nou echt bij?".
Ik: "Ja Chris, zo heet ie nou eenmaal"
Later kwam de uit het Oostblok gevluchte gefrustreerde katholiek Sander Jo op de bok. Hij ging even van Concertgebouw De Vereeniging "het conferentiecentrum van het Oosten" maken, compleet met vertaalinstallaties onder elke stoel. Uiteindelijk kostte die verbouwing niet alleen klauwen vol met geld (onder de houten betimmering van tig verbouwingen tevoren kwamen originele ornamenten en versieringen tevoorschijn die per se in de oude glorie teruggebracht moesten worden), maar maakte tevens een einde aan een continue reeks van popconcerten die aan de rest van Nederland niet ongemerkt voorbij waren gegaan, waaronder de eerste grote shows met o.a. Dire Straits, AC/DC en Nina Hagen.
We praten over honderden shows.
Einde grootschalige concertcultuur Nijmegen.

Inmiddels had de combi Concertgebouw De Vereeniging/Stadsschouwburg Nijmegen een nieuwe directeur en een nieuwe programmeuze. Tijd dus voor een pittig gesprek.
Pittig ja, want daar heeft de tandem Venema-Colenbrander een reputatie hoog te houden.
Ik had mij serieus op zo’n gesprek voorbereid. Na afloop zouden we een minder pittig maar structureel gesprek met de directeur en de programmeur van Doornroosje hebben, onder het nuttigen van een prettige maaltijd om ons voortijdige vertrek van de openingsreceptie van het nieuwe Doornroosje -een paar weken eerder- te revancheren.
We hadden op die avond een show met Guus in Siddeburen bij de boekerslegende Bert Bijlsma.

Het is ook traditie dat ik niet per se altijd op tijd ter vergadering verschijn. Dat is een resultante van mijn herinneringen aan het universitaire makke, ‘het academische kwartiertje’.
Of te wel, het is niet altijd erg een kwartiertje later te beginnen.
Dit maal had ik meteen m’n co-pilote aan I-phone. "Ben je al vertrokken? We moeten er echt om 15.00 uur zijn."
Ik: "Hebbie haast ofzo?"
Margriet was al per openbaar spoor naar de keizerstad vertrokken en belde dus vanuit de trein.
Ik: "Jahjah, die nieuwe mevrouw kan best effe wachten hoor. Bovendien hoeven we toch pas om 18.00 uur bij Toine (Taks) te zijn? En voor Robert (Meijerink; die ook bij het gesprek met de programmeuse aanwezig zou zijn) is het even oversteken van kantoor naar de singel"
Een half uur later belde moneypenny weer. "Hoever ben je?"
Toen had ik een beetje lont moeten ruiken!

ARTIESTENINGANG 15.15 UUR
Mij was beloofd dat ik bij de artiesteningang mijn -te grote- busje zou kunnen parkeren. Maar dat paste niet dus ik maakte nog een rondje extra Van Schaeck Mathonsingel en Keizer Karelplein. De vaste waarde Serdal van de combinatie van podia liep me tegemoet en coachte mij een onmogelijke parkeerplaats in.
"Hier kan ik wel blijven staan hoor".
Toen had ik weer een beetje lont moeten ruiken.

Margriet en Robert zaten al in de ontvangstruimte van de schouwburg te wachten. Margriet kreeg nogal wat telefoontjes en liep regelmatig uit het overleg weg, terwijl Robert haar ongeveer telkens verexcuseerde.
Ook toen had ik een beetje lont moeten ruiken.
Ik nam de tijd voor het gesprek met de theaterofficial, maar Margriet vond het om iets na vijven wel mooi geweest en vond tezamen met Robert dat het nu echt tijd was om de activiteiten naar Doornroosje te verplaatsen. Ik herinner me zelfs dat ze vonden dat ik te weinig haast maakte.

"We kunnen de auto hier gewoon laten staan hoor, het is toch maar aan het einde van de singel, we kunnen er gewoon naar toe lopen hoor."
Zelfs dat had ik niet in de gaten.

VAN SCHAECK MATHONSINGEL ONGEVEER 17.00 UUR
We liepen over het trottoir van de Van Schaeck Mathonsingel richting Doornroosje, langs het gebouw van de Nijmeegse Studenten Vereniging (N.S.V.) Diogenes.
Het werd al wat donkerder en het gebouw was enigszins uitgelicht. Ik zag een neonverlichting branden op de eerste verdieping in het raam, wat indertijd de bestuurskamer was.

WV40 - 4-12-2014 - fotos Robert Schalekamp (4)
"Dat is ook toevallig"
Foto: Robert Schalekamp

"Goh Margriet, ik zie nu een verlichting waarvan ik dacht dat ie indertijd na mijn vertrek was gestolen. Dat is ook toevallig."

WV40 - 4-12-2014 - fotos Robert Schalekamp (5)
"Gestolen?"
Foto: Robert Schalekamp

Margriet: "Is dat niet die tent waar je het altijd over hebt, als het over vroeger, over Nijmegen gaat? De deur staat zelfs open. Kunnen we daar niet een keer, effe naar binnen lopen? Kan ik dat ook eens zelf zien."
Ik: "Hé wie had hier nou haast?"
Robert drentelde wat op het trottoir, terwijl ik besloot om door te lopen naar Doornroosje.
Margriet of Robert: "Bij de voordeur staat een gast met een net zo’n bril als Guus Meeuwis op, zou het Guus echt zijn? Effe kijken?"
Ik: "…nou heel effe dan"
Op dat moment had ik natuurlijk een hoop moeten begrijpen. Maar nul.
We lopen al pratend naar de geopende voordeur, terwijl ik nog alle verschillen met vroeger aan de voorzijde van het pand eens op een rijtje zet.
"Hé Margriet, ik heb hier ook nog eens tijdje de portier gespeeld. Levensgevaarlijk voor iemand met een grote bek."
De meneer met de bril van Guus is Guus niet, en ik loop achter Margriet de deur door, de entree in.
De rest is inmiddels een verrassende historie. De foto’s -gemaakt door een speciaal ingehuurde fotograaf- zijn hier een bewijs van.

WV40 - 4-12-2014 (8) WV40 - 4-12-2014 (9)
WV40 - 4-12-2014 (10) WV40 - 4-12-2014 (11)
WV40 - 4-12-2014 (12) WV40 - 4-12-2014 (13)
   

"What the fuck is going on?"
Foto’s: Mcklin Fotografie

wordt vervolgd