INTERESSANT!


21.Nov.2018 13:00

WHAT THE FUCK IS GOING ON??? Part 6

maart 5th, 2015

image001

WAT ER AAN VOORAF GING

Als gesteld, ik wist van niks. En wat ik nu weet wat er aan vooraf is gegaan, is middels e-mail correspondentie tot mij gekomen. Het organisatiecomité leverde mij een stukje van hun documentatie. Uiteraard wordt e.e.a. ook verwerkt in mijn gerespecteerde en tevens gevreesde dagboek –inmiddels langer dan ruim 16 strekkende meter ordners-. Iedereen en alles staat er in sinds 1952.

Als genoemd Vrouw en Kind, Naasten, close Friends, Collegae, Vrienden, the business en bekenden. Nog niet in geuren, maar wel in kleuren en ook in tekst.

Precieze details zijn mij (nog) niet bekend. Ik weet dus niet precies van wanneer de idee is, maar ik heb wel de uitnodiging en het draaiboek. Nou is het natuurlijk een bijkomend voordeel als je al tot je strot in de handel van de concerten en de boekingen van artiesten zit, en vooral als je de vaardigheden als ‘ondersteuner’ of ‘boekingsassistent’ met de paplepel hebt binnengekregen. Dat is het goochelen met de computer en Excel elementair. Ik ga niet verklappen dat schrijver dezes een zeer matig begrip van al die zaken heeft. In het Engels heet dat digital moron. En dat wordt niet meer snel beter. Ik kan dan ook altijd genieten van andermans kunstje. Eenzelfde opvatting houd ik er op na als het vormgeven per computer betreft.
Het adresbestand werd in het Engels en in het Nederlands aangeschreven/uitgenodigd.
De bezoekers kregen een geplastificeerd entreebewijs in het Engels of in het Nederlands.
En alle printwerk en andere uitingen werden voorzien van een logo.
Het artwork is gemaakt door Peter Te Bos. Peter kennen we natuurlijk van Claw Boys Claw. Alle artwork van Claw Boys Claw wordt en werd door Peter gedaan, en dat geldt ook voor het artwork van Lowlands vanaf jaar 3.
Het wordt echt tijd dat er in het Stedelijk Museum een tentoonstelling aan het werk van Peter Te Bos als ontwerper wordt georganiseerd. Het staat op m’n lijstje! Want ere wie ere toekomt.

Logo-WV-Ned Logo-WV-Eng
WV-brief_NL WV-brief_EN
WV-flyer_NL WV-flyer_EN

Zowel de kaartjes aan als de lanyards zelve behoeven nog een separate toelichting.

CLX-3180_20150225_02270107De kaartjes zijn met de hand genummerd. De nummers 00001 en 00002 waren uiteraard bestemd voor de jubilaris en zijn echtgenote. I.v.m. het diner waren die ook nog eens voorzien van een meegesealde zwarte plakstip. De daaropvolgende nummers werden toegewezen aan het organisatiecomité.
Hein Fokker stond er op, om geheel uit persoonlijke, jeugdsentimentele gronden een eigen budget op te eisen voor dit item.
In de begindagen van Double You Concerts (en Double You-Snelweg concerten niet te vergeten) werden de tickets namelijk met de hand genummerd.
Bij de Stichting Studenten Pers Nijmegen werden hele vellen met tig kaartjes gedrukt of bij Doornroosje. Bij Diogenes werden hele vellen met kaartjes gezeefdrukt. Die vellen werden vervolgens versneden en zo kreeg je stapeltjes entreebewijzen, veelal gebundeld per 100 stuks. Omdat Mojo Concerts met genummerde kaarten werkte (gedrukt bij de Speciaal Drukkerij te Delft) moest dat ook in Nijmegen. Dat was meer controleerbaar. Evenwel kon dat nummeren nog niet automatisch in Nijmegen en als het al kon, was het een te kostbaar verhaal en er moest altijd op de kleintjes gelet worden. Bij een kantoorboekhandel in Nijmegen werd een zogenaamde handnummerstempel aangeschaft. Een vernuftig mechanisme dat als je gedrukt had het nummertje liet verspringen nadat het inktkussentje had verlaten. Met de hand kon je de beginstand instellen.
Het schijnt Hein uiteindelijk in december toch nog gelukt te zijn om via Ebay zo’n antiquarisch instrument aan te schaffen. Ik vermeld apart nog even het feit dat het ding op Ebay werd gekocht en het apparaat uiteindelijk in Nijmegen ter verkoop bleek te zijn aangeboden. Jammer genoeg versprongen de cijfertjes niet meer echt lekker, dus heeft Hein uren zitten pielen met een houten stokje.

CLX-3180_20150225_02323204

De lanyard bevat een merkwaardige tekst voor de buitenstaanders, namelijk “Wie vertelt het Herman want deze film heb ik al te vaak gezien”

Het is een samentrekking van twee veel gebruikte uitdrukkingen.

De eerste luidt:

“Wie vertelt het Herman”

Deze gememoreerde en ingesleten uitspraak komt oorspronkelijk van de eerder genoemde Koos van Dijk, manager van Herman Brood. Wij houden deze constatering met opzet in de tegenwoordige tijd, want Koos blijft ook manager van de dode Herman Brood. Het gaat veel te ver om te stellen Koos is Herman Brood, maar veel scheelt dat in de praktijk van de dag niet meer, behalve dan dat Koos niet van zich zelf zal stellen dat hij zelf licht geeft. Bovendien is ie dan wel dood, maar eigenlijk toch ook weer niet!


Grafsteen van Herman Brood: ‘Respect’ “Hij gaf licht”

Maar in het echt gaf Herman niet altijd licht en zeker niet als het problemen gaf. Herman nam maar moeilijk beslissingen en liet vooral de vervelende beslissingen graag aan Coach over, die op zijn beurt ook regelmatig op door Herman te namen beslissingen vooruit liep. De combinatie van die twee situaties werd door Koos te pas en te onpas samengevat als “Ja jongens, en uh, wie vertelt het Herman?” Anno 2015 is dit een gevleugelde uitdrukking om een situatie te omschrijven die lastig is om te verkopen.
Het tweede stuk tekst is eraan vastgeklonken, maar komt uit eigen koker. Ik schijn vooral in het verleden zeer regelmatig geconfronteerd te zijn geweest met een situatie in (merkwaardig genoeg de –pop-muziek) die al eerder aan de orde was geweest. Een vertegenwoordiger van Polydor probeerde mij eens uit te leggen dat de groep Kingdom Come de nieuwe Led Zeppelin zou worden. Hoe vaak die film al is vertoond. Maar ook andere situaties die identiek zijn aan de vorige in de popmuziek ontlokken mij nog steeds die uitspraak: “Die film heb ik al te vaak gezien” op mijn beurt weer een verbastering van “Die film heb ik al gehad/al gezien”.
Bij een ander jubileum (in een vorige carrière) liet Tijl Beckand (click zie eerder in dit weblog) eens speciaal voor mij in het Delftsblauw (!) een serie tegeltjes bakken met zijn persoonlijk observaties en uitleg. Die tegeltjes, een serie van 5 werd onder veel hilariteit aan mij publiekelijk uitgereikt.
Hier een tweetal historische voorbeelden:

CLX-3180_20150225_03102100
Een ander detail dat om uitleg vraagt is het feit dat de organisatie (in tegenstelling tot de genodigden) als schoeisel had gekozen voor groen rubberen laarzen code, behalve natuurlijk Hein, die zich hulde in zijn welbekende roze (maar gratis) spuuglelijke roze laarzen met Pinkpop logo, en tenslotte Gerrit Kuster die zich ver excuseerde met de smoes dat ie zijn laarzen vergeten had. Beetje een slap verhaal, want in the worst case had ie ze natuurlijk gewoon gekocht in de dichtstbijzijnde zaak, maar hij heeft nu eenmaal liever kei natte poten dan rubberen schoenen.

WV40 - 4-12-2014 (1) WV40 - 4-12-2014 (7)

Jacco van Lanen en Willem van Zeeland met laarzen en voorpret want Venema heeft de schouwburg verlaten en is nu op weg…

 

…volgens Silvia die hier Margriet of Robert M aan de telefoon heeft met een mededeling van die strekking

WV40 - 4-12-2014 (4)

 

WV40 - 4-12-2014 (27)

 

 

Hein met Pinkpoplaarzen

WV40 - 4-12-2014 - fotos Robert Schalekamp (98)

 

WV40 - 4-12-2014 (197)

nu in kleur

 

derde van links op rugzijde bezien Hans Kuipers met rubberen laarzen

foto’s zw/w Mcklin Fotografie
kleurenfoto Robert Schalekamp

Het hele feest moet een puist werk geweest zijn en dan ook nog allemaal in het geniep.
Vooral in die kantooruren dat “Venema er nog niet was”.
Dat de organisatie veel plezier heeft gehad en krom heeft gelegen bij alle voorbereidingen, geloof ik onmiddellijk.
Inmiddels is wel zoveel duidelijk dat het organisatiecomité bestaan heeft uit de hieronder geportretteerde sujetten.

IMG_1820
Op de I-phone foto -gemaakt door een vooreerst onbekende- v.l.n.r. Margriet Colenbrander (DVC), Ben Giezenaar (pensionades), Hans Kuipers (FAB), Jacco van Lanen (DVC), [de jubilaris], Hein Fokker (FBE), Willem van Zeeland (VPRO), Silvia Biemans (Butterfly Inc.) en Gerrit Kuster (Profac)

Over het selectie en uitnodigingstraject weet ik alleen dat bovenstaande lieden lange lijsten hebben aangelegd en een hoop tijd en moeite hebben gestoken in het opsporen van de diverse sujetten.
Van een longlist kwam een shortlist en die werd her en der weer aangepast met late passengers, maar er werd ook gestreept. Zie ook: legenda bij part 7
In de ingenieuze sluis van Doornroosje was inmiddels Hein zijn zoon, Vinnie, aangekomen in de RAM 1500 van Gerrit. Vinnie had deze sterattracties van huis opgehaald. Shorty rookt hier nog even een pijpje, terwijl hij zijn kruk voor de foto even elders had neergezet.

WV 40 4-12-2014 - Shorty backstage @ Doornroosje foto Vinnie Fokker
wat een magistraal kiekje
Kleurenfoto: Vinnie Fokker

Daags na afloop liet Shorty het navolgende per sms vanuit zijn I-phone weten:

Sms van Shorty: Hallo willem hier shorty,
Het was leuk,
Jammer dat de grote zal niet helemaal vol was, toch hoop ik weer eens bij jullie op te treden maar dan als support van een goede band bv golden earing,
Of een bluesband op het grote podium,of van de zomer op pinkpop, of Lolens festival. Graag 45minuten of langer!
Groet van Shortymusic Utrecht.
Verstuurd vanaf mijn iPhone

De artiestenboekingen waren naar verluidt in handen van het duo van Zeeland en Gérard van Kalmthout.

WV40 - 4-12-2014 (2)
tweede van links Gérard en 3e van links Willem van Zeeland hebben hier ook de voorpret
foto Mcklin Fotografie

wordt vervolgd