INTERESSANT!


21.Nov.2018 13:02

COACHELLA 2008 -1-

april 27th, 2008

Passagiers die de afgelopen nacht en de komende twee nachten over het zuidelijke gedeelte van California, zo’n 100 miles boven de Mexicaanse grens vliegen, zouden zich wel eens kunnen afvragen what the fuck daar beneden op dat immense, door ten minste 20 gigantische skybeams uitgelichte Empire poloveld tussen de plattelands gemeenten Indio en Coachella afspeelt.

Bamboo Waves Behalve de schijnwerpers geeft het nog zo’n 17 speciaal door kunstenaars bedachte ‘pieces of art’, variërend van het ingewikkelde bamboe staketsel  (‘Bamboo Waves’) van de New Yorkse kunstenaar Gerard Minakawa, via de –vooral ’s nachts- ongelofelijke ‘Big Rig Jig’    (twee rechtopstaande, aan elkaar gelaste 18-wiels tanker Big Rig Jig trucks, Big Rig Jig at Night vol symboliek en kritiek richting het destructieve karakter van de olie-industrie in Amerika) van Mike Ross, naar de boomhut De boomhut van Sean van Sean Orlando ‘The Steampunk Treehouse’ vrij naar de werken van H.G. Wells en Jules Verne, naar het genieuze Quad Cubatron waar  je –denk Quad Cubatron ik- vooral als je erg stoned bent rustig een hele avond voor kunt hangen zonder hetzelfde gezien te hebben. Ronduit imposant in het donker is de meest krachtige bliksemmachine ter wereld ‘Cauac Twins’ van deBliksem op bestelling van Cauac Twins uit de regio afkomstige Syd Klinge, die hier al voor de zevende maal een object mag neerpoten. Het hangt allemaal een beetje tussen de wereld van Mad Max en de sfeer van het Robodock festival in, maar dan met meer hippie-elementen met de sfeer van 2008 met veel nadruk op de zorg voor het milieu en de gezondheid van de huidige mensch in het algemeen.

Fata Morgana  The Do LaB

 Copper Droopscape (Ball-Nogues Studio's)   Copper Droopscape (Ball-Nogues Studio's)
Het geeft voor deze inmiddels al weer negende editie van het meest besproken Amerikaanse popfestival nieuwe stijl, twee open-air podia (en dat moet je dan ook echt letterlijk nemen want het ontbreekt aan een dak boven de podia,
front of house (foh) main stage (Cochella Stage) en wat er Theaterstage aan zeiltjes hangt is voornamelijk om schaduw te genereren in de snikhete zon, die in deze valley kan oplopen tot 116 graden Fahrenheit -het record ever-, vandaag wordt het in ieder geval meer dan 100 graden), compleet met barrier-formaties (tot mijn verbazing niet de inmiddels wereldwijd ingeburgerde mojo-barriers, maar een merkloze variant) en drie grote tenten.

Gobi  Sahara (14 elementen)

Invalide stage  Restrooms

 Virgin Megastore signeertent AT&T Tent Merchandising tent    
Dit zijn eigenlijk gigantische vliegtuig hangars, opgetrokken uit elementen die naar believe kunnen worden toegevoegd. De van wit zeil gemaakte tenten hebben de toepasselijke namen ‘Gobi’, ‘Mojave’ en ‘Sahara’ en bestaan uit 9-14elementen van aluminiumstaanbogen, waardoor je een soort hele grote ‘alpha’-achtige tenten krijgt. De inrichting is wat summier, maar het geluid daarentegen veelal surround en zelden te hard (tenzij er Engelse acts optreden, want dan is het geluid ongeveer per definitie snoerhard en vooral slecht afgesteld). Overal lopen mannetjes rond met gele geluidmeters en er Lucent Dossier worden her en der waarschuwingen uitgedeeld die eigenlijkSteltloper permanent genegeerd worden. En de combinatie popmuziek, ‘kunst’, theater (waar je dan de steltloper en ander open-air performances bij moet rekenen) en het milieu is de mix waarom het festival de volledige titel draagt “Coachella Valley Music & Arts festival”. Wat er nu allemaal van dat milieu-element overblijft als je het element ‘To Learn More About Coachella Environmental Efforts’ (visit:www.globalinheritance.org/coachella) er even van aftrekt, is  waarschijnlijk niet meer dan wat er op een gemiddeld Europees festival eveneens aan politiek correcte prietpraat wordt gepropagandeerd. Het blijft allemaal een beetje steken in de propaganda voor bio-diesel, waar de discussie als in Nederland gevoerd nog niet eens is doorgedrongen. Als je hier durft te zeggen dat men in Nederland de nodige twijfels heeft over het omzetten van de gemiddelde schaft in Afika in brandstof voor –laten we zeggen- een Hummer of ander gebruikelijk voertuig hier in de stikkende hitte van de Californische woestijn, dan loop je de kans voor afvallige, politiekincorrecte milieufreak uitgemaakt te worden.

10 for 1 bottle recycling Het belangrijkste wapenfeit op milieugebied, naast de permanente pogingen tot awarness, zijn de bonus van een flesje water ter waarde van 2 tot 3 dollar, als je tien lege flesjes inlevert, vooral de oproepen om je trash in de papierenbakken (met daarin grote plastic zakken) te deponeren, en her en der een zonnepaneeltje. Sporadisch zijn watertappunten ingericht waar het publiek behoorlijk voorzichtig met het knoeien van water omgaat en de lege flesjes vult.

Staat weer tegenover dat het kunstenaars collectief Lucent Dossier dat permanent vanaf een fantastisch ‘Waterworld’ decor water in de rondte spuit ter verkoeling, gespeend van de mogelijke idee dat het ook nog wel eens legionella zou kunnen bevatten.
Lucent Dossier Lucent Dossier
Lucent Dossier Lucent Dossier

Het was mij drie jaar geleden al opgevallen dat het publiek er absoluut geen zootje van maakt, men deponeert de waste –vooral bij daglicht- behoorlijk consequent in die papierenbakken, die in Nederland waarschijnlijk bij de slotact spontaan en masse in de fik gestoken zouden worden. Maar dat gebeurt hier niet en wel om de volgende redenen.

Ten eerste kan men zich niet echt aan de indruk onttrekken dat het gemiddeld bezoeker tussen de 18 en 22 is, netjes opgevoed, vooral vandaag i.v.m. de headliner van het vrouwelijke kunne is, en nog waarschijnlijker uit de omgeving of tenminste uit LA komt. Op de Event Free Parking parkeerplaats (‘Event Free Parking’ i.p.v. ‘Kom met het openbaar vervoer’) staat een wagenpark waar deParental & Taxi drop-off & Pickup firma Hessing nog een puntje aan kan zuigen, en op de ‘kiss & ride’ kun je kiezen uit een BMW, een Porsche, een Bentley, elk type Hummer of gewoon de Rolls van thuis. En ofschoon iedereen de mond vol heeft over Ofray of Obama, de gekleurde medemensch is nauwelijks vertegenwoordigd en op de ene hand te tellen, terwijl het hier toch dagelijks ruim 50000 bezoekers geeft.

Rules Dit publiek dat vanwege het weer zonnig gekleed gaat, is uitgedost geheel volgens de festivaletiquette. De dames omwegen de weersomstandigheden vooral in de bikini. De heren wat conventioneler richting de splinternieuwe ‘Dickies’ totNo Reselling Tickets over de knieën (hier bij Wallmart kost dat niet meer dan 16 dollar!) inclusief portefeuille met bijbehorende ketting natuurlijk. Zo’n ketting is tegen de huishoudelijke regels, maar dat Politie is je beste vriend geldt ook voor camera’s en video- en andere opnameapparatuur, men knijpt behoorlijk wat oogjes toe, maar er is ook eigenlijk geen beginnen meer aan om dat te verbieden. 

De dames letten zeer goed op de lijn en kunnen eigenlijk zo op de voorpagina van de glossy’s. Echte veelvraten en bierbuiken zijn op de andere hand te tellen. En mocht je dan iets op de grond willen gooien, dan is er nog de security of gewoon de politie, en bij de in het vooruitgestelde penalty’s en verwijdering, laat je het wel uit je hoofd. Sigaretten mag je, in tegenstelling tot ‘Drugs & Drugs’ gewoon meenemen, maar roken is eerder uitzondering dan regel, want roken is in alle opzichten ongezond en peuken op de grond valt onder hetzelfde gebod als trash met dezelfde straffen. Voor de entree staat een grote box waar spijtoptanten hun strafbare dope alsnog straffeloos kunnen deponeren, daar wordt nou niet echt uitbundig gebruik van gemaakt. Merkwaardigerwijs kun je backstage –uiteraard na het vertonen van je ID- gratis cigaretten krijgen van het merk ‘American Spirit’ (‘100% addictive-free natural tobacco regualr full-bodied taste’; maar toch voorzien van de gebruikelijke ‘Surgeon General’s Warning’). Politie geeft het in alle maten en soorten, al de omliggende gemeentepolitie is opgetrommeld en is alom vertegenwoordigd. Hier regelt de politie het verkeer, hier fouilleert de politie, en hier word je door de politie ingerekend. Maar de politie, altijd imposant gekleed en voorzien van allerlei fantastisch gadgets (een hele cleane Mexicaantjes gordel vol met speeltjes) is ook correct ‘Yes Sir, No Sir’. En wat er op de grond gegooid wordt, Strakke Camping wordt door vooral Mexicaanse lieden die vooral niet vrolijk kijken opgeruimd, verzameld wederom in plastic zakken, en die zakken gaan gewoon in grote vuilcontainers.

Een ander ons niet echt bekend fenomeen zijn de (Heineken) Beer Gardens met aan de entree politie die controleert of het juiste bandje hebt (een wit Heineken bandje) maar steekproefsgewijs wordt gecontroleerd of dat bandje qua leeftijd correspondeert met je ID.

ID Check De rijen bij de ID-stands zijn heel erg lang. Je kunt alleen in die Gardens bier drinken, het zijn een soort apenkooien, maar wil in met een tentdoek erboven tegen de brandende zon.

Op het terrein geen spoor van dronkenschap, maar daar wordt dan ook ernstig op gelet.

Het zeer diverse voer tegen zeer billijke prijzen (vooral in vergelijking tot ons gemiddelde festival) kan ook alleen maar in zogenaamde ‘Food Courts’ genuttigd worden,  men houdt zich daar aardig aan terwijl er aan de uitgangen niet gecontroleerd wordt.
Food Court Duitse Ballen Mexican food
Het sterft op dit festival van de security. Twee bedrijven leveren honderden oppassers. De ene partij in het geel gestoken, de andere in het grijs, maar altijd voorzien van een zichtbaar nummer op de borst. Voor het publiek is het altijd mogelijk om misbruik aan te duiden. Als gezegd, die security fouilleert niet, maar dat gebeurt tot onze stomme verbazing überhaupt niet, of sporadisch.

Wij zijn hier op uitnodiging van het illustere programmeringduo Donna & Stacey. Ten tijde van Eurosonic en Noorderslag altijd present om de nieuwe vangst te meten. We blijven het proberen, maar helaas hebben ze nog nooit een Nederlandse groep geprogrammeerd behalve Junkie XL, voor de tweede keer al, maar die woont dan ook niet meer in Nederland en het kantoor van JXL is bij het kantoor van de uit LA afkomstige organisatie Golden Voice in de straat. Na een rampzalig vertraagde vlucht vanuit Brussel via Heathrow met Virgin Atlantic staan we na veel te veel reisuren eindelijk op LAX, het grootste vliegveld in LA. Tot onze stomme verbazing zijn we 15 minuten later in het bezit van het vereiste visum. Dan komen we er twee uur later achter dat onze reisbagage het niet heeft gehaald. Godverde godverde, nog nooit overkomen. Ik kende alleen de verhalen, en nu zijn wij de klos. En daar sta je dan, met je handbagage bestaande uit een laptop en verder zo weinig mogelijk… Kafkaiaanse taferelen met veel bureaucratie in formulieren. Waar onze koffers zijn weet niemand. We zouden nog even bij onze culturele attaché in LA langs wippen, maar daar is nu geen tijd meer voor.  We huren een auto bij National en installeren de zelf meegenomen TomTom en dat is in het donker maar wat handig. Na een stief eindje rijden komen we bij het hotel, onze Chevy wordt door de valetparking in beslag genomen en we krijgen een riante kamer toegewezen.We bellen nog wat over de wereld om zich te krijgen op het wel en wee van onze koffers. Dat ziet er weinig hoopgevend uit.

We kunnen beter even gaan knorren, want morgen is de eerste dag zonder koffers…

Voor het laatste nieuws vanaf Coachella: www.mydesert.com/coachella