INTERESSANT!


21.May.2018 15:17

GERT GERING

juni 3rd, 2007

Kralingen, dinsdag 29 mei 2007 22:58

SPEECH OP VERZOEK VAN DE DIRECTIE VAN 013 TER GELEGENHEID VAN HET AFSCHEID VAN DE PROGRAMMEUR DE HEER GERT GERING OP 30 MEI 2007 TE TILBURG

Willem, omdat jij dat altijd zo leuk doet, leek het ons een goed idee om jou te vragen een speech te houden bij het afscheid van onze Gert.”

Je kunt dat uiteraard geheel op de van jou bekende wijze doen…!

“O ja? Echt waar?

Dank je de koekoek. Ook als het niet allemaal even vleiend kan overkomen?”

Ach, waarom ook niet, ik zou toch naar Tilburg gereden zijn, niet waar?

Vooropgesteld en op het gevaar af dat ik her en der wat geschiedvervalsing pleeg, of wellicht te openhartig uit de diverse scholen klap, ga ik toch proberen om even terug te keren in de tijd.

Het moet zo ongeveer eind 1999 geweest zijn, ik had er net weer wat discussie met de directie van Mojo op zitten, en een paar ex-collegae hadden tegen een Judasloon wat verplichtingen op zich genomen om de idee van en de firma her en der ex-en intern wat steviger te positioneren.

Ook de afspraken met 013 waren aan de beurt.

Mijn aanvankelijke bemoeienis met Het Noorderligt daterend van ‘scratch’, heette inmiddels ‘het account 013‘.

Van directiewegen had men met man en macht weten te voorkomen dat ik er achter zou komen dat de toenmalige programmeur een constante en forse greep in de kas had gedaan, ter leniging van persoonlijke lasten. 

Het directie motto en een zorg van meerdere lieden was dat als Venema het zou weten, dat dan binnen no time de hele wereld weet zou hebben van dit kleine schandaaltje van het prestigieuze 013.

Als ze het me gewoon verteld zouden hebben, had ik het waarschijnlijk niet eens geloofd, want ik vond het een ongelofelijk verhaal, vooral dat e.e.a. op videoband was vastgelegd. Het dadermotief vond ik ook raar: een maniakale gokverslaving.

Jammergenoeg kwam ik er op eigen kracht via andere kanalen achter. Behalve verbaasd en teleurgesteld, voelde ik me beflikkerd, en was ik furieus, vooral op mijn eigen collegae.

Op dat moment liep net de uit de handgelopen affaire Nick Cave, een akkevietje met de co-programmeuze die mij -naar later bleek- ongewild, maar volkomen voor lul had gezet bij een niet nader te noemen agent.

(Voor de goede orde dit verhaal is door toedoen van de NMA een paar jaar geleden volledig opgehelderd en uitgepraat met de betrokken personen en die agent.)

Enfin. Kwam destijds nog bij dat ik 013 niet meer Het Noorderligt mocht noemen, want dat vond men geen leuke grap meer, terwijl ik het helemaal niet als grap zo noemde omdat ik namelijk 0 niks vind, en 13 een ongeluksgetal.

Hoe dan ook, alle ellende bij elkaar was voor mij als leverancier van bandjes aanleiding om 013 op ijs te zetten.

Als je bij Mojo werkt kon je je zo’n houding makkelijk permitteren, en ik weet nog niet zo net of dat anno 2007 erg veel anders is.

Deze obstructie leverde mij een huis aan huis bezoek op van de directie van 013 om e.e.a. uit te praten.

Nou ben ik wel een principiële lul met een overdreven olifantengeheugen, maar ik ben van mening dat niet elke ruzie for ever is, zeker niet als men bereid is in te schikken of te bukken.

De koninklijke uitweg was dat ik mijn handel zou slijten aan de nieuwste programmeur.

Die kwam bij ATAK vandaan.

ATAK? Ja ja, alsof dat hielp??

Een punkclub van de bedeling, een chaos die behalve de eigen broek ophouden, ook niet in staat was om welke factuur dan ook tijdig te betalen. Op zich nog tot daar aan toe, maar men had ook niet de beleefdheid om dat gebrek tijdig te melden. Punk, aan me hoela.

En daar kwam ie vandaan?

 ” Hoe heet ie? ” 

 ” GERT GE-RING? ” 

Nooit van gehoord!

Tweespalt onder de boekers bij de concertgigant, met als eindconclusie de opdracht aan mij om die nieuwe pik even de weg te wijzen.

“Dat kun jij prima Venema. Effe die pik zeggen waar t op staat, en hoe wij het zien.”

Gert was voor de collegae een volstrekte onbekende, en zijn cv sprak absoluut niet tot de verbeelding, en hij werd omgedoopt tot Gert Ge-ring.

Op een gegeven moment was dat er zo ingesleten dat mijn assistente  bij de telefoniste van 013 naar meneer Ge-ring vroeg.

“Pardon, wie?  Ge-ring? Ge Ring? Bedoelt U Gert Gering misschien?”

” Hoe? Gering? Jaaah, geef die Gert nou maar aan de telefoon, want ik wil niet nog een keer dat automatische kutbandje horen hoe ik kaartjes kan kopen of welke groepen er allemaal nog gaan spelen.”

Intussen was ik wel zo’n beetje de enige die al snel ontdekte dat Gert er misschien wel niet echt rock en roll uitzag, maar wel precies wist welke nieuwe bandjes ik in de knip had, en dat ie er van baalde dat ie die niet gewoon van elke boeker bij Mojo kon kopen. Die hele nieuwe bandjes, die wilde hij het liefste hebben, en ik moest hem er regelmatig van overtuigen dat ie niet meer in ATAK werkte, maar een grote bak van 2000 man maar moest zien vol te krijgen.

Het regende de afgelopen 7 jaar van de emailtjes met suggesties of rare onverwachte vragen in het genre van ‘wanneer komt die en die eens een keer?’

Tig keer vroeg ik mij af ‘hoe komt ie er bij?’.

Tig keer heb ik Gert genezen, en hem een uitverkochte bak in de maag gesplitst.

Even terugkomend op dat uiterlijk.

Waar je ook deze man tegenkomt, of t nou Austin-Texas of Groningen is, behalve sandalen of stevige schoenen en een bierglas in de hand, heeft hij bijna altijd een grote seminar- of festivaltas of boodschappen tas bij zich. Is U dat wel eens opgevallen?

En steevast zit die tas vol met nieuwe aanschaffen of krijgertjes. Cd’s, vinyl, de formatkwaliteit doet er niet toe, de inhoud daar gaat het hem om. De man wil alles horen. In de loop der jaren heeft ie een enorme kennis over al dan niet in 013 geprogrammeerde popmuziek vergaard.

On top of zijn Twentse spraakgebrek dat ook al niet bijdraagt aan het beeld van de ideale rock n roller, heeft ie ook een belachelijke brede muzikale interesse, van punk tot Americana en van het volksrepertoire terug naar reggae etc. Daarnaast heeft ie als specialty piep-krak muziek, van die experimentele popmuziek waar hij van alles in hoort dat ik in ieder geval niet hoor. En dan laat ik de buitencategorie ‘dance’ nog maar even onbesproken.

Gezamenlijk delen wij de interesse voor buitengewone popmuziek en bizaromuzikanten van Johnny Hoes via Frans Bauer naar Solomon Burke en van Shorty naar The Eels, not forgetting De Loco Loco Discoshow en Wipneus en Pim. Gert was bovendien een trouw Foxtrot bezoeker op Lowlands.  En dat is niet alleen een begrip maar ook een geloof.

Gert vindt daarenboven ook nog een hele hoop muziek ‘persoonlijk buitengewoon kut’, maar voegt daar wel altijd slim aan toe dat er ‘toch een publiek voor is in Tilburg’, en ‘anders moeten we dat zien te vinden’.

Hij herkent alle trends onmiddellijk, maar is persoonlijk absoluut omnivoor en trendongevoelig.  

Vooral die laatste kwaliteiten vind ik interessant bij programmeurs.  

Zo meteen kunt U overigens van twee favoriete exponenten van zijn smaak getuige zijn in de kleine zaal. De juiste mix voor avontuur, risico, trend, tegenbeweging etc. onderscheidt de ene van de andere programmeur. En hoe groter de tent die je moet programmeren, hoe gevaarlijker het is om tegen de stroom in te zwemmen, want er wordt permanent afgerekend.  Bezoekerscijfers als kijkcijfers, een gevaarlijke ontwikkeling in het clubcircuit. 

Over afrekenen gesproken, dealen met Gert is bij nooit een probleem geweest.  

Na tig concerten ontwikkelden  wij een soort code waarbij er nauwelijks discussie was,  en waarbij -op een uitzondering na- wij met z’n tweeën de juiste inschatting met bijbehorende financiën maakten. Hoe hij dat met andere boekers doet weet ik eigenlijk niet, en interesseert  me ook bar weinig. Wij deden e.e.a. voornamelijk zonder contracten, a word is a word.  Bovendien was Gert, behalve als er weer gezinsuitbreiding aan de orde was, altijd persoonlijk aanwezig. En zo hoort dat ook.

Naar schatting heeft Gert heeft  100 programma’s per jaar gedaan tussen 2000 en 2004 en vanaf 2004 150 programma’s per jaar. Komt toch gauw neer op een totaal van 800 programma’s. Dat is zijn 013-oeuvre.  

En ik ben van mening dat dat een applaus waard is. Zo’n 80 shows kwamen uit mijn koker.  

De mij toegemeten spreektijd zou ontoereikend zijn als ik tot de bijbehorende anekdotes zou vervallen.

Als ik het goed begrepen heb, gaat Gert liever verder bij het Muzieklab, ik ben er van overtuigd dat we elkaar weer aldaar gaan tegenkomen.

Het eerste project staat trouwens al met potlood in optie, en het mooie daarvan is, dat ie en passant 013 ook weer meesleurt.

Kortom niks aan de hand, komt allemaal goed.

Naschrift:

Dezelfde avond stuurde Gert een sms-je:

“Ha willem, bedankt voor je speech. Ik voelde me erg vereerd. Je bent toch voor mij iemand die originaliteit en eigenheid op nummer 1 zet en dat is echt heel erg nodig nu.”?