INTERESSANT!


19.Jan.2018 21:41

‘A little less conversation’

september 16th, 2008

(a little more action please) Over de economische potentie van de muziekindustrie in Rotterdam

Eerder dit jaar werd ik benaderd door Claudia Raven (artistiek directeur Ducos Productions) met de vraag of ik aan een advies over Popmuziek in Rotterdam mee wilde werken. En omdat ik dergelijke verzoeken regelmatig krijg, en er met zulke adviezen of onderzoeken (vooral zogenaamde ‘Haalbaarheids Onderzoeken’) in 99 van de 100 keer niks wordt gedaan, antwoordde ik haar dat ik daar even over na moest denken, en dat ik dat zeker niet meer gratis wilde doen. Bovendien ben ik de laatste 25 jaar al heel erg vaak om mijn (deskundige) mening gevraagd ben als het over Rotterdam en popmuziek gaat, en er is never ever iets mee gedaan of van terecht gekomen. Niet dat dat nou per se de reden is dat het zo’n schandalige puinhoop is met de levende popmuziek op de Rotterdamse podia, maar een paar keer heb ik toch wel vreselijk gelijk gekregen en betekende het uiteindelijk weer een podium in nood of minder.

Vervolgens kreeg ik van de Economic Developmetn Board Rotterdam (edbr) een keurig nette aanbieding ter zake de financiele vergoeding die de ‘werkgroepleden’ zouden ontvangen, en toen begon het verzoek toch wat serieuzer over te komen.
What the fuck is ‘edbr’ ? Nooit van gehoord.
“De EDBR is een platform met ruim dertig opinieleiders uit het bedrijfsleven, onderwijs, wetenschap en cultuur. Deze Rotterdamse prominenten adviseren het College van B&W, gevraagd en ongevraagd, over de economisch succesvolle sectoren, waarin de komende jaren moeten worden geinvesteeerd. Tegelijkertijd maken zij zich sterk voor een snellle uitveroeing van kansrijke (economische) projecten. Door het inzetten van hun expertise en netwerk verschaffen zij extra kennis, informatie en geld, waardoor op korte termijn resultaten kunnen worden geboekt. Via verschillende werkgroepen willen de EDBR-leden zoveel mogelijk belanghebbenden bij dit proces betrekken. Met recht dus ‘de buitenboordmotor van de Rotterdamse economie.” Aldus de uitleg in het rapport; die laatste uitdrukking is afkomstig van de burgervader Opstelten.

En zo werden er een aantal meetings, sessies, praatgroepen en discussieavonden georganiseerd door het Bureau EDBR. Trekpaard van het buro Roel Esseboom (met aan zijn zijde Daphne Verhage) compileerde van al dat gepraat een werkstuk dat ‘A little less conversation (a little more action please); Over de economische potentie van de muziekindustrie in Rotterdam’ als titel meekreeg.
Ik denk dat ik tenminste zo’n drietal concepten voorbij heb zien komen; mijn meest recente concept telde -zonder foto’s- zo’n 63 pagina’s met 23 aanbevelingen.

En toen kwam de uitnodiging inclusief draaiboek, instructies en briefing voor de ‘Overhandiging Muziekadvies’ in de basement van WATT (het vroegere Nighttown) op 9 september j.l.
De uiteindelijke versie werd 71 pagina’s verlucht met weinig ter zake doende fotootjes met een selectie uit de 172 verschillende multi-culti naties die Rotterdam herbergt,
en ….22 aanbevelingen.
De drankjes waren gratis voor de aanwezigen. (Jammer dat er nog geen gewone thee-zakjes bij Watt zijn; alleen maar modieuze smaakjesthee.)
En zo kreeg in die zeer schaarsverlichte kelderruimte ook nog even en passant het Subsidie Wonder van Rotterdam te zien. Het energieopwekkende dansvloertje van enige tonnen euri. Een dergelijk Avro’s TopPop-vloertje huurde ik tien jaar geleden nog bij een discotheek in het zuiden des lands, alleen kwam daar geen vonken uit, maar het danste net zo waardeloos…maar ik moet daar onmiddellijk aan toevoegen dat ik niet van dansen houdt. Whatever.
De vice-voorzitter van de edbr Paul Nouwen -die ik eerder op tv zag als directeur van de Koninklijke Algemene Nederlandse Wielrijders Bond, schrijver van Brieven Aan God, later een keer in De Doelen toen Rotterdam zich belachelijk maakte met een pipo-budget voor Rotterdam Culturele Hoofdstad, en recentelijker vaker in het nieuws als voorzitter van het Platform Anders Betalen voor Mobiliteit (over rekeningrijden)- opende ten overstaan van zo’n 30 fanatiekelingen of opgetrommelde geinteresseerden in dit onderwerp, de late middagvoorstelling.
Een aantal werkgroepleden waren niet aanwezig. Claudia en haar baas Guus waren in Den Haag voor een spoedoverleg over het voortbestaan van Parkpop, want daar is weer eens aan de subsidie en sponsorpoten gezaagd, terwijl Kees de Koning waarschijnlijk ergens moest vergaderen in de hoedanigheid van manager van een ander Haags fenomeen te weten Anouk.
Via lichtbeelden geprojecteerd middels een -uiteraard- mankerende laptop, kregen we nog wat tekst en beeld voor de kiezen, met een daarop volgend ronde vragen, waar ik nog even terloops een 23e aanbeveling uit de doeken kon doen: een pleidooi voor een permanent ‘evenemententerrein’ in Rotterdam, want dat is er gewoon niet. Het ontbreken van zo’n cityspot betekent een permanent dolen van initieel succesvolle evenementen door de stad tot dat men nergens meer terecht kan en de aftocht blaast.
De bijeenkomst werd afgesloten met een groepsdiscussie van het nivo ‘doet u a.u.b. mee’ en de uiteindelijke overhandiging aan de aanwezige wethouder waar het allemaal voor te doen was geweest, de keurig in costuum met stropdas gestoken VVD-er Mark Harbers, verantwoordelijk voor Economie, Haven en Milieu. Hij kreeg 2 exemplaren. Ook eentje voor de ontbrekende collega voor Cultuur Rik Grashoff, de nieuwe wethouder Participatie en Cultuur, want die moest op tijd thuis zijn die middag. Volgens de website van Het Vrije Volk sowieso een ‘ongelukkige keuze’: “Nog voordat Grashoff ge├»nstalleerd wordt als wethouder (op 4 september), is er al een relletje ontstaan. Grashoff wil namelijk in Delft blijven wonen. Op zich begrijpelijk, want het baantje is maar voor anderhalf jaar. Maar een paar jaar geleden maakte de Rotterdamse PvdA bezwaar tegen Leefbaar wethouder Van Sluis, die vlak over de gemeentegrens in Capelle bleef wonen. Nu de PvdA weer zelf in het college zit, is een soortgelijke situatie geen probleem, nota bene voor een wethouder Participatie die zelf niet participeert.”
Rik kwam een paar dagen eerder in mijn vizier bij de uitreiking van de Gouden Speld van de Gemeente Rotterdam aan Johnny Hoes, waarover later meer.
Opmerkelijk dat de heer Harbers eigenlijk alleen maar de 23e aanbeveling had onthouden omdat hem mijn pleidooi zeer interessant voorkwam; dat heb ik dan weer…

En dan stap je in de auto (jawel) naar huis in de wetenschap dat -ondanks dit advies- Parkpop dus in de financiele problemen is (en dat wordt elk jaar een groter probleem volgens mij), en het Fonds (NFPK) van grachtengordeldier George Lawson Metropolis om zeep aan het brengen is. Ok, Harry zijn troetelkind Motel Mozaique krijgt vier jaar lang een vaste subsidie (en terecht), maar voor het zelfde geld (of in dit geval minder of niks natuurlijk) had de secretaris van de muziekafdeling geschreven dat het een kutfestival is dat wel of niet vernieuwend is, of andere adviespraat van de ‘onafhankelijke’ kunstsubsidiemaffia van die pvda-griezel van een Plaszerk.

(Inmiddels is de definitieve versie hier te downloaden)